لطفا بیمار نشوید | وقتی سرماخوردگی هم یک شوک مالی است | درمان هم لاکچری شد
بیماری دیگر فقط یک مسئله پزشکی و درمانی نیست؛ برای بسیاری از خانواده‌ها در ایران، بیمار شدن یکی از اعضای خانواده می‌تواند به معنای آغاز یک بحران اقتصادی باشد.
به گزارش خبرفوری، افزایش قیمت دارو، تجهیزات پزشکی و خدمات درمانی در کنار پوشش ناکافی بیمه‌ها باعث شده است که هزینه‌های سلامت به یکی از عوامل جدی فشار بر معیشت خانوارها تبدیل شود؛ تا جایی که برخی خانواده‌ها برای تأمین هزینه‌های ضروری زندگی، ناچار به حذف بخشی از خدمات درمانی خود شده‌اند.
بررسی وضعیت هزینه‌های درمان نشان می‌دهد که افزایش سهم پرداخت مستقیم مردم در تأمین هزینه‌های سلامت، خطر گرفتار شدن خانوارها در فقر را افزایش داده است. این مسئله به‌ویژه برای خانواده‌های کم‌درآمد اهمیت بیشتری دارد؛ چراکه حتی یک بیماری ساده نیز می‌تواند تعادل اقتصادی زندگی آنها را برهم بزند.
وقتی درمان، کالای لوکس می‌شود
یکی از ویژگی‌های هزینه‌های درمان این است که برخلاف بسیاری از مخارج زندگی، امکان حذف یا به تعویق انداختن آن وجود ندارد. فرد مبتلا به دیابت، بیماری قلبی یا سرطان نمی‌تواند به‌سادگی مصرف دارو یا ادامه درمان را متوقف کند. به همین دلیل، حتی در شرایطی که درآمد خانوار کاهش پیدا می‌کند، هزینه‌های درمان همچنان پابرجا می‌ماند.
بیشتر بخوانید:
جراحی زن به شرط اجازه شوهر | زن در بیمارستان هم اختیار بدنش را ندارد؟
آرامش با دیازپام ده | مصرف داروهای آرام‌بخش در ایران ۹۰۰ درصد بیشتر شد
تنها بیا با عشقت برگرد! | در ایونت‌های شبانه بچه پولدارهای بالاشهر چه می‌گذرد؟
مدارس خارجی از داخل ایران دانش‌آموز می‌گیرند | شهریه ۵ میلیارد تومانی برای دیپلم آنلاین!
در اقتصاد از این وضعیت با عنوان تقاضای بی‌کشش یاد می‌شود؛ یعنی مصرف‌کننده حتی با افزایش قیمت نیز ناچار به تهیه کالا یا خدمت موردنیاز خود است. با این حال، وقتی توان مالی خانواده پاسخگوی هزینه‌ها نباشد، انتخاب‌های دشواری پیش روی آن قرار می‌گیرد.
در چنین شرایطی ممکن است خانواده‌ای میان خرید مواد غذایی و تهیه داروی ضروری یکی از اعضای خود مجبور به انتخاب شود. این فشار بیش از همه بر بیماران مبتلا به بیماری‌های مزمن، سالمندان، خانوارهای کم‌درآمد و ساکنان مناطق محروم تحمیل می‌شود.
چرا دارو گران‌تر شده است؟
دنیای اقتصاد در این باره می‌نویسد؛ افزایش قیمت دارو فقط به محصولات وارداتی محدود نیست. حتی داروهای تولید داخل نیز به دلیل وابستگی به مواد اولیه وارداتی از نوسانات نرخ ارز تأثیر می‌پذیرند.
یکی دیگر از عوامل مؤثر، کاهش منابع ارزی اختصاص‌یافته به حوزه دارو است. بر اساس اطلاعات منتشرشده در گزارش، حدود ۵۰۰ میلیون دلار از ارز این بخش حذف شده و رقم اختصاص‌یافته به حوزه دارو به سه میلیارد دلار کاهش یافته است.
از سوی دیگر، تحریم‌ها نیز هزینه تأمین دارو و تجهیزات پزشکی را افزایش داده‌اند. اگرچه دارو و کالاهای بشردوستانه به‌طور رسمی از تحریم‌ها مستثنا هستند، اما محدودیت‌های بانکی، هزینه‌های حمل‌ونقل و بیمه و دشواری انتقال پول، واردات را با مشکلات بیشتری مواجه کرده است.
در نتیجه، برخی داروهای خاص و تجهیزات پزشکی با تأخیر و قیمت بالاتری به دست مصرف‌کننده می‌رسند.
بیمه‌هایی که از پس هزینه درمان برنمی‌آیند
در شرایطی که هزینه‌های پزشکی افزایش پیدا می‌کند، انتظار می‌رود بیمه‌ها نقش پررنگ‌تری در حمایت از بیماران داشته باشند. با این حال، بخش قابل‌توجهی از خدمات درمانی تحت پوشش کامل بیمه قرار ندارد و بیماران همچنان مجبورند سهم زیادی از هزینه‌ها را شخصاً پرداخت کنند.
مشکلات مالی سازمان‌های بیمه‌گر نیز باعث شده است که توان آنها برای حمایت از بیماران محدود شود. در چنین شرایطی، بیمه به‌جای آنکه مانعی در برابر فقیر شدن خانوارها باشد، گاهی تنها بخش کوچکی از هزینه‌های درمان را پوشش می‌دهد.
رها کردن درمان؛ پیامد خطرناک گرانی دارو
یکی از نگران‌کننده‌ترین پیامدهای افزایش هزینه‌های درمان، تغییر رفتار بیماران است. برخی افراد خرید دارو را به تعویق می‌اندازند، دوز مصرفی را خودسرانه کاهش می‌دهند یا درمان را نیمه‌کاره رها می‌کنند.
این تصمیم‌ها ممکن است در کوتاه‌مدت هزینه‌های خانوار را کاهش دهد، اما در بلندمدت می‌تواند باعث تشدید بیماری، بستری شدن در بیمارستان و تحمیل هزینه‌های چندبرابری شود.
همچنین نگرانی از افزایش قیمت یا کمیاب شدن دارو، برخی خانواده‌ها را به خرید و ذخیره‌سازی بیش از نیاز دارو سوق داده است. ادامه این روند می‌تواند زمینه گسترش بازارهای غیررسمی و فروش داروهای تقلبی را فراهم کند.
