بهشت زهرا در آستانه اتمام ظرفیت دفن
مدیرعامل سازمان بهشت زهرا با تأکید بر کمبود قطعات «روز دفن» در تهران، گفت: قطعه ۹۰ تنها در بلند مدت به مدیریت دفن کمک میکند و حل اساسی این مسئله نیازمند ایجاد همزمان چند آرامستان جدید در اطراف شهر است.
جواد تاجیک با اشاره به آخرین وضعیت دفن اموات در بهشت زهرا (س) و قطعه تازه ساخته شده ۹۰، اظهار کرد: قطعه ۹۰ در ناحیه یک بهشت زهرا قرار دارد و این قطعه جزو قطعات قدیمی محسوب میشود و در زمره قطعات روز دفن نیست؛ بنابراین به طور طبیعی استفاده از آن تنها در بلندمدت میتواند به مدیریت موضوع دفن کمک کند، اما در شرایط بحرانی و اضطراری کنونی که با کمبود قطعات «روز دفن» مواجه هستیم، پاسخگوی نیاز فوری نخواهد بود.
با کمبود قطعات «روز دفن» مواجه هستیم
وی افزود: قطعه ۹۰ همانند سایر قطعات ناحیه یک امکان پیشخرید و دفن آزاد دارد و استفاده از بخشی از آن آغاز شده و بهتدریج شهروندان نیز از آن بهره میبرند. هر میزان که بتوانیم در نواحی یک و دو از ظرفیتهای بلااستفاده بهرهبرداری کنیم، در طول زمان هم به شهروندان کمک کردهایم.
تاجیک ادامه داد: برای نمونه، قطعه ۹۰ که پیشتر به عنوان انبار سنگ مورد استفاده بود، تخلیه و ساماندهی شده است. در مقابل آن نیز قطعه ۹۵ قرار دارد که هماکنون در آن انبار، ناوگان نقلیه، رستوران و واحدهای سنگفروشی فعال هستند و برای انتقال و استقرار این مجموعهها، محل جایگزین پیشبینی شده است تا از قطعه نیز استفاده شود.
قطعه ۹۵ نیز به ظرفیت دفن افزوده میشود
مدیرعامل سازمان بهشت زهرا (س) گفت: پس از این جابهجاییها، قطعه ۹۵ نیز به ظرفیت دفن افزوده خواهد شد. پیشبینی میشود عملیات احداث و آمادهسازی این قطعه حدود هفت تا ۱۰ ماه زمان ببرد و احتمالاً در سال ۱۴۰۶ به بهرهبرداری برسد.
دفن اموات در تهران نیازمند نگاه بلندمدت با افق حداقل ۵۰ ساله
وی تأکید کرد: با این حال، این اقدامات صرفاً مسکنی موقت محسوب میشود و حل اساسی مسئله دفن اموات در تهران نیازمند نگاه بلندمدت با افق حداقل ۵۰ ساله است. مدیریت شهری نمیتواند تنها به نیازهای کوتاهمدت توجه کند، بلکه باید از ایجاد دغدغه جدید برای مردم جلوگیری شود.
ضرورت ایجاد آرامستانهای جدید در نقاط مختلف پیرامون تهران
تاجیک راهکار اصلی را ایجاد همزمان چند آرامستان در نقاط مختلف پیرامون تهران دانست و افزود: در این صورت شهروندان میتوانند بر اساس محل سکونت خود به نزدیکترین گزینه دسترسی داشته باشند. تحقق این موضوع مستلزم همکاری دستگاههای مختلف، به ویژه استانداری، برای حل مسائل مربوط به حریمهای مشترک با شهرستانهای اطراف است.
وی خاطرنشان کرد: هر یک از اراضی پیشنهادی با محدودیتهایی مانند حریمهای امنیتی، نظامی یا ممنوعیتهای کاربری مواجه هستند و در حال حاضر نیز برای تأمین زمینهای مناسب برای پاسخگویی به نیاز ۱۰ تا ۱۵ سال آینده، با چالشهایی در تعامل با شهرستانهای مجاور تهران روبهرو هستیم.
اختلاف میان مدیریت شهری و استانداری بر سر نحوه تعیین و اعمال ضوابط «حریم» پایتخت، به یکی از چالشهای جدی در تأمین زیرساختهای خدماتی تبدیل شده است. این اختلاف دیدگاه باعث شده تصمیمگیریها درباره کاربریهای حیاتی با کندی و توقف مواجه شود.
یکی از مهمترین پیامدهای این وضعیت، تعویق در احداث آرامستانهای جدید برای تهران است، چرا که اغلب زمینهای پیشبینیشده برای این منظور در محدوده حریم شهر و در قلمروی شهرستانهای اطراف قرار دارند.
در شرایط کنونی آرامستان بهشت زهرا (س) در آستانه اتمام ظرفیت روز دفن خود است و طبق اعلام مدیرعامل سازمان بهشت زهرا ظرفیت روز دفن تا اردیبهشت ماه به پایان میرسد. در نتیجه، نبود توافق میان نهادهای مسئول موجب شده روند تأمین زمین، اخذ مجوزها و آغاز عملیات اجرایی با وقفه طولانی روبهرو شود؛ موضوعی که در شرایط محدودیت ظرفیت آرامستانهای فعلی، به یک دغدغه جدی مدیریتی تبدیل شده است.
