خاطرات تلخ کاپیتان سابق روسونری
داویده کالابریا مدافع سابق میلان که سالها بازوبند کاپیتانی این تیم را بر بازو میبست و به شکل تلخی جدا شد خاطرات جالبی از روزهای خود در میلان دارد.
مسیر تبدیل شدن به یک بازیکن حرفهای در سطح اول فوتبال اروپا همیشه پر از چالشها و فداکاریهای بزرگ است و بدون این ایثارها هرگز نمیشود به درخشش در سطح اول فوتبال حتی نزدیک شد. داویده کالابریا مدافع راست پرورشیافته مکتب میلان که پس از سالها درخشش در پیراهن روسونری و بستن بازوبند کاپیتانی این تیم پرافتخار، این روزها در لیگ یونان و برای باشگاه پاناتینایکوس به میدان میرود، در مصاحبهای با اسکای کالچو آنپلاگد خاطرات جالبی از دوران حضورش در آکادمی میلان را دارد که شنیدنش برای هر جوان فوتبالیستی الزامی است.
او در این مصاحبه که بازتاب زیادی در رسانههای ایتالیایی داشته اعتراف کرد در مقطعی به دلیل فشار بالای تمرینات و مسافت طولانی خانهاش تا محل تمرین قصد داشته رویای حضور در تیم محبوبش را نیمهکاره رها کند.
کالابریا در توضیح این روزهای سخت و طاقتفرسا گفت: «من 2 بار در تستهای میلان شرکت کردم. بار اول 5 یا 6 ساله بودم و آنقدر کوچک بودم که خانوادهام تصمیم گرفتند به من اجازه ندهند که بروم. دفعه بعد در 10 سالگی تصمیم گرفتم به میلان بروم، هرچند این بیشتر تصمیم آنها بود تا من. خانه ما جایی بین برشا و برگامو بود و من در مدرسهای در شهر برشا درس میخواندم. روزهای من به این شکل میگذشت که به مدرسه میرفتم، برای ناهار هر چیزی که در دسترس بود سریع میخوردم و راهی برگامو میشدم. از آنجا سوار اتوبوسی میشدم که من را به زمین تمرین میلان میبرد.»
این مدافع ایتالیایی در ادامه صحبتهایش گفت: «بعد از سال اول دیگر نمیخواستم آنجا تمرین کنم. من هر روز ساعت 5:20 صبح از خواب بیدار میشدم تا به مدرسه بروم و پس از تمرینات سنگین تازه ساعت 8 شب خسته و کوفته به خانه برمیگشتم. آن روزها مدام به این فکر میکردم که به تیمهای برشا یا آتالانتا در برگامو بروم که به خانهام خیلی نزدیکتر بودند و اینقدر در مسیر رفتوآمد اذیت نمیشدم. اما در نهایت همیشه به خودم یادآوری میکردم که من در حال تمرین در آکادمی میلان هستم، یعنی تیمی که از کودکی عاشقش بودم.»
همین پایداری و تحمل سختیها در نهایت باعث شد کالابریا پلههای ترقی را در یکی از بزرگترین باشگاههای جهان طی کند. او نه تنها به ترکیب اصلی تیم بزرگسالان راه یافت، بلکه با تعصب مثالزدنی خود موفق شد بازوبند کاپیتانی تیم محبوبش را بر بازو ببندد و در فصل 2022-2021 جام قهرمانی سری آ ایتالیا را بالای سر ببرد. با توجه به این خاطرات مشخص میشود که اخراج او از میلان به آن شکل چقدر قلب کالابریا را شکسته است.
