نقد سریال «بدنام» با بازی حسن پور شیرازی و سینا مهراد/ راوی رنج زنان یا تنزل جایگاهشان؟

سریال بدنام به کارگردانی احسان سجادی و نویسندگی حامد عنقا، جدیدترین اثر شبکه نمایش خانگی است که تلاش می‌کند داستانی جدید از خانواده ایرانی را روایت کند اما در قسمت‌های پخش شده، آنچه بر مخاطب عرضه شده کپی از سریال‌های قبلی نویسنده و آثار دست چندم ترکی است.

نقد سریال «بدنام» با بازی حسن پور شیرازی و سینا مهراد/ راوی رنج زنان یا تنزل جایگاهشان؟

به زودی قسمت ششم سریال «بدنام» پخش خواهد شد. داستانی در مورد یک خانواده ایرانی که عشقی ممنوع آرامش را از زندگی همه می‌گیرد. 

این سریال بعد از پخش سری اول توقیف شد و تا مدت‌ها خبری از قسمت دوم نبود، داستان «بدنام» همانطور که قبلا گفته شده و قابل پیش بینی بود، مثلثی عاشقانه را روایت می‌کند که دو ضلع آن حاج ابراهیم و پسرش قرار دارند و زنی به نام یلدا ضلع سوم قصه را شکل می‌دهد. زنی که همه چیز را بهم می‌ریزد. 

نویسنده این سریال را می‌توان نماینده کارگردانانی دانست که تلاش می‌کنند با استفاده از مسائل حساس در خانواده‌های ایرانی مانند خیانت و عشقی نامتعارف و ترکیب آن با مسائل سیاسی و اجتماعی اثری جذاب بسازد. همان چیزی که مخاطب در سریال «پدر» دیده بود. با این حال چیزی که در «بدنام» نشان داده می‌شود نه تنها جذاب نیست بلکه تکراری هم شده است. 

سریالی با داستانی کلیشه‌ای و تکراری

8001_11zon

در «بدنام» مخاطب همان داستانی را می‌بیند که قبلا در «آقازاده» و «گناه فرشته» دیده است. در واقع هر یک از المان‌های «بدنام» را در سایر آثار قبلی این نویسنده می‌توان دید. قبلا هم در گزارش‌ها درباره این سریال بیان شده بود که «بدنام» بیش از آنکه اثر کارگردان باشد ساخته دست نویسنده است.
این سریال یک ایده مرکزی دارد و از همان چیزی سرچشمه می‌گیرد که در فیلمفارسی‌های ایرانی رایج است. دختری که فریب مردان پولدار را می‌خورد و پسری که عاشق و دل‌خسته برای پیدا کردن راه نجات تلاش می‌کند. با این حال در جایی از قصه دختر دست به طغیان می‌زند، طغیانی که ممکن است نابودی خودش و دیگران را رقم بزند. 

مشکل اینجاست که سریال تلاش می‌کند تا روابط انسانی را به بدترین شکل نشان دهد. انسان‌هایی که تلاش می‌کنند یکدیگر را به بدترین شکل نابود کنند و فقط یک نفر نقش انسان خوب را دارد. 

وضعیت جایی بدتر می‌شود که مخاطب با نگاه سریال به زن روبرو می‌شود. «بدنام» در ظاهر می‌خواهد از رنج زنان حرف بزند اما همان رنج تبدیل به یک ماده خام روایی شده که فقط جایگاه زنان را در حد یک وسیله پایین آورده است. 

این اثر شاید برای مخاطبی که صرفا به دنبال دیدن سریالی شبیه به آثار ترکی جذاب باشد اما برای برخی چیزی جز یک «دژاوو» از سریال‌های تکراری سال‌های اخیر نیست.

منبع: فرارو
شبکه‌های اجتماعی
دیدگاهتان را بنویسید

نظرات شما - 2
  • ناشناس

    تحلیل آب دوغ خیاری

    نظرات شما -
    • ناشناس

      اتفاقاً درست نوشته ...
      سریالی مشابه فیلم ترکی و بسیار حوصله سر بر