پروژه انتخاب مربی تیم ملی طولانی می‌شود؟


24 بهمن 1397 - 18:04
5c642ac664547_5c642ac664548
داستان انتخاب مربی جدید برای تیم ملی، شاید از همیشه طولانی‌تر و پرماجراتر باشد.

انتخاب مربی تیم ملی در گذشته، پروسه چندان پیچیده‌ای نبود. چند مربی بزرگ در ایران حضور داشتند و علاوه بر نیمکت تیم‌های مدعی، هر کدام در مقطعی سرمربیگری در تیم ملی را هم تجربه می‌کردند. از زمان حضور مربیان خارجی موفق و تبدیل شدن استخدام مربی بین المللی به عنوان یک مطالبه، ماجرا عوض شده است. هر انتخاب داخلی یا خارجی، عواقب زیادی دارد و بعضی واسطه‌ها هم به این موضوع، به چشم یک فرصت نگاه می‌کنند.

فدراسیون که تا پایان جام ملت‌ها با کسی مذاکره جدی نکرده بود، بررسی گزینه‌ها را تازه آغاز کرده و هنوز فاصله زیادی با توافق نهایی دارد. با توجه به حضور طولانی مدت کی‌روش، فدراسیون ترجیح می‌دهد با انتخاب یک مربی خارجی شناخته شده هزینه رفتن او را کاهش دهد. مربی‌ای که رسانه‌ها و افکار عمومی هم نسبت به او واکنش منفی نداشته باشند و دو دستگی به وجود آمده در اطراف تیم ملی را کم کند. تا شروع بازی‌های رسمی تیم ملی، زمان زیادی باقی مانده و فدراسیون عجله‌ای برای انتخاب مربی جدید ندارد. در صورتی که تا فیفا دی فروردین ماه هم مربی جدید انتخاب نشود، از گزینه مربی موقت برای این اردوی کوتاه مدت استفاده می‌کند. تا امروز، مربیان زیادی به تیم ملی لینک شده‌اند که بعضی از آن‌ها مثل مورینیو یا زیدان بیشتر جنبه طنز داشته و بعضی دیگر مثل رنار، با تیم دیگری قرارداد دارند.

طولانی شدن پروسه انتخاب مربی تیم ملی و  ارتباط دادن مربیان متعدد به نیمکت ایران، موضوع تازه‌ای نیست و سابقه‌ زیادی دارد.

برانکو ایوانکوویچ بعد از بازی‌های آسیایی بوسان، تیم ملی را ترک کرد. همایون شاهرخی در این مدت سرمربی تیم ملی شد. معلوم نبود شاهرخی مربی موقت تیم ملی است یا قصد دارد به صورت دائمی روی نیمکت ایران بنشیند. هر روز، اسامی بزرگی به تیم ملی نزدیک می‌شدند که مشهورترین آن‌ها، ویسنته دل بوسکه سرمربی سابق رئال مادرید بود. در نهایت بعد از چند ماه مقاومت فدراسیون، با دخالت مستقیم سازمان تربیت بدنی برانکو 7 ماه پس از جدایی دوباره سرمربی تیم ملی شد.

جدایی دوم برانکو پس از جام جهانی 2006( تیرماه 1385) از تیم ملی هم تیم را وارد دوره‌ای بلاتکلیفی کرد. سازمان تربیت بدنی، تصمیم گرفت از سیستم خرد جمعی برای انتخاب مربی جدید استفاده کند. هیچوقت آرای اعضای این گروه مشخص نشد اما بیشتر آن‌ها در مصاحبه‌های‌شان، اعلام کردند به مربی خارجی رای داده‌اند. با این حال سازمان تربیت بدنی دستور استفاده از مربی داخلی را داد و گفت با نظر خرد جمعی، قلعه‌نویی را انتخاب می‌کند.

دوران قلعه‌نویی، چند ماه بیشتر طول نکشید و بعد رفتن او، تیم ملی مثل مقطع فعلی بازی خاصی نداشت. همین هم باعث شد عجیب‌ترین و طولانی‌ترین سناریوی انتخاب مربی ایران شکل بگیرد. با تعلیق فوتبال ایران، انتخاب مربی جدید به گردن کمیته انتقالی افتاد. داستانی که چند ماه طول کشید. کمیته انتقالی بعد از بررسی با گزینه‌های متعدد، آرتور ژورژه مربی قدیمی و تئوریسین پرتغالی را انتخاب کرد. فشارها روی کمیته انتقالی بخاطر سن ژورژه، باعث شد حضور او در ایران رسمی نشود. بعد از پایان کار کمیته انتقالی، فدراسیون خاویر کلمنته را به ایران آورد. کلمنته رزومه فوق العاده‌ای نداشت اما ایران را صاحب یک مربی مشهور و بین المللی می‌کرد. ماجراهای حضور کلمنته در ایران، از پای پله‌های پرواز شروع شد و در نهایت، او بخاطر مخالفت سازمان تربیت بدنی با مربی پروازی، از ایران رفت. در مدت نداشتن مربی رسمی، تیم ملی با منصور ابراهیم‌زاده به عنوان مربی موقت بازی می‌کرد. بعد از کلمنته فدراسیون به بهانه نبود فرصت کافی، 5 گزینه داخلی را برای تیم ملی معرفی کرد که به نظر می‌رسید از بین آن‌ها قرار است افشین قطبی روی نیمکت تیم ملی بنشیند. علی دایی  که در بین پنج گزینه قرار نداشت، در برنامه نود گفت هر کسی لابی قوی‌تری داشته باشد سرمربی تیم ملی خواهد شد و در چرخشی ناگهانی و با ورود مستقیم دولت، فدراسیون دایی را به جایی قطبی صاحب نیمکت تیم ملی کرد. دایی در برنامه بعدی نود گفت با خدا لابی کرده است.

فاصله انتخاب مایلی کهن به جای دایی طولانی نبود. با این حال  در همان نوروز 1388 تیم ملی در همین مدت یک بازی دوستانه با مربیگری روته‌مولر دستیار دایی انجام داد. مایلی کهن هم فقط دو هفته مربی تیم ملی ماند و با نوشتن یک بیانیه عجیب علیه قلعه‌نویی خود را از تیم ملی جدا کرد. فدراسیون سراغ قطبی رفت. در این مدت، شایعات کمتر از همیشه بودند چون تیم ملی به جام جهانی نرسید و در جام ملت‌ها هم با قطبی راهی به نیمه نهایی نداشت.

پروسه انتخاب کی‌روش طولانی اما کم حاشیه بود. فدراسیون بعد از گزینه‌هایی مثل روژه لومه، سراغ کی‌روش رفت. مرحله مذاکره تا توافق نهایی با کی‌روش، طولانی بود و در نهایت به یک قرارداد  ساله رسید. شروع یک همکاری 8 ساله، که حالا به پایان رسیده و ایران باید مربی جدیدی برای آینده انتخاب کند. با سناریوهای متنوعی که ممکن است مثل ماجرای ژورژه تا دایی، عجیب و طولانی شود و یک نام غیر منتظره را بیرون بیاورد.

داستان انتخاب مربی جدید برای تیم ملی، شاید از همیشه طولانی‌تر و پرماجراتر باشد.

پایگاه خبری خبر فوری (khabarfoori.com)

5c642ac664547_5c642ac664548
24 بهمن 1397 - 18:04

انتخاب مربی تیم ملی در گذشته، پروسه چندان پیچیده‌ای نبود. چند مربی بزرگ در ایران حضور داشتند و علاوه بر نیمکت تیم‌های مدعی، هر کدام در مقطعی سرمربیگری در تیم ملی را هم تجربه می‌کردند. از زمان حضور مربیان خارجی موفق و تبدیل شدن استخدام مربی بین المللی به عنوان یک مطالبه، ماجرا عوض شده است. هر انتخاب داخلی یا خارجی، عواقب زیادی دارد و بعضی واسطه‌ها هم به این موضوع، به چشم یک فرصت نگاه می‌کنند.

فدراسیون که تا پایان جام ملت‌ها با کسی مذاکره جدی نکرده بود، بررسی گزینه‌ها را تازه آغاز کرده و هنوز فاصله زیادی با توافق نهایی دارد. با توجه به حضور طولانی مدت کی‌روش، فدراسیون ترجیح می‌دهد با انتخاب یک مربی خارجی شناخته شده هزینه رفتن او را کاهش دهد. مربی‌ای که رسانه‌ها و افکار عمومی هم نسبت به او واکنش منفی نداشته باشند و دو دستگی به وجود آمده در اطراف تیم ملی را کم کند. تا شروع بازی‌های رسمی تیم ملی، زمان زیادی باقی مانده و فدراسیون عجله‌ای برای انتخاب مربی جدید ندارد. در صورتی که تا فیفا دی فروردین ماه هم مربی جدید انتخاب نشود، از گزینه مربی موقت برای این اردوی کوتاه مدت استفاده می‌کند. تا امروز، مربیان زیادی به تیم ملی لینک شده‌اند که بعضی از آن‌ها مثل مورینیو یا زیدان بیشتر جنبه طنز داشته و بعضی دیگر مثل رنار، با تیم دیگری قرارداد دارند.

طولانی شدن پروسه انتخاب مربی تیم ملی و  ارتباط دادن مربیان متعدد به نیمکت ایران، موضوع تازه‌ای نیست و سابقه‌ زیادی دارد.

برانکو ایوانکوویچ بعد از بازی‌های آسیایی بوسان، تیم ملی را ترک کرد. همایون شاهرخی در این مدت سرمربی تیم ملی شد. معلوم نبود شاهرخی مربی موقت تیم ملی است یا قصد دارد به صورت دائمی روی نیمکت ایران بنشیند. هر روز، اسامی بزرگی به تیم ملی نزدیک می‌شدند که مشهورترین آن‌ها، ویسنته دل بوسکه سرمربی سابق رئال مادرید بود. در نهایت بعد از چند ماه مقاومت فدراسیون، با دخالت مستقیم سازمان تربیت بدنی برانکو 7 ماه پس از جدایی دوباره سرمربی تیم ملی شد.

جدایی دوم برانکو پس از جام جهانی 2006( تیرماه 1385) از تیم ملی هم تیم را وارد دوره‌ای بلاتکلیفی کرد. سازمان تربیت بدنی، تصمیم گرفت از سیستم خرد جمعی برای انتخاب مربی جدید استفاده کند. هیچوقت آرای اعضای این گروه مشخص نشد اما بیشتر آن‌ها در مصاحبه‌های‌شان، اعلام کردند به مربی خارجی رای داده‌اند. با این حال سازمان تربیت بدنی دستور استفاده از مربی داخلی را داد و گفت با نظر خرد جمعی، قلعه‌نویی را انتخاب می‌کند.

دوران قلعه‌نویی، چند ماه بیشتر طول نکشید و بعد رفتن او، تیم ملی مثل مقطع فعلی بازی خاصی نداشت. همین هم باعث شد عجیب‌ترین و طولانی‌ترین سناریوی انتخاب مربی ایران شکل بگیرد. با تعلیق فوتبال ایران، انتخاب مربی جدید به گردن کمیته انتقالی افتاد. داستانی که چند ماه طول کشید. کمیته انتقالی بعد از بررسی با گزینه‌های متعدد، آرتور ژورژه مربی قدیمی و تئوریسین پرتغالی را انتخاب کرد. فشارها روی کمیته انتقالی بخاطر سن ژورژه، باعث شد حضور او در ایران رسمی نشود. بعد از پایان کار کمیته انتقالی، فدراسیون خاویر کلمنته را به ایران آورد. کلمنته رزومه فوق العاده‌ای نداشت اما ایران را صاحب یک مربی مشهور و بین المللی می‌کرد. ماجراهای حضور کلمنته در ایران، از پای پله‌های پرواز شروع شد و در نهایت، او بخاطر مخالفت سازمان تربیت بدنی با مربی پروازی، از ایران رفت. در مدت نداشتن مربی رسمی، تیم ملی با منصور ابراهیم‌زاده به عنوان مربی موقت بازی می‌کرد. بعد از کلمنته فدراسیون به بهانه نبود فرصت کافی، 5 گزینه داخلی را برای تیم ملی معرفی کرد که به نظر می‌رسید از بین آن‌ها قرار است افشین قطبی روی نیمکت تیم ملی بنشیند. علی دایی  که در بین پنج گزینه قرار نداشت، در برنامه نود گفت هر کسی لابی قوی‌تری داشته باشد سرمربی تیم ملی خواهد شد و در چرخشی ناگهانی و با ورود مستقیم دولت، فدراسیون دایی را به جایی قطبی صاحب نیمکت تیم ملی کرد. دایی در برنامه بعدی نود گفت با خدا لابی کرده است.

فاصله انتخاب مایلی کهن به جای دایی طولانی نبود. با این حال  در همان نوروز 1388 تیم ملی در همین مدت یک بازی دوستانه با مربیگری روته‌مولر دستیار دایی انجام داد. مایلی کهن هم فقط دو هفته مربی تیم ملی ماند و با نوشتن یک بیانیه عجیب علیه قلعه‌نویی خود را از تیم ملی جدا کرد. فدراسیون سراغ قطبی رفت. در این مدت، شایعات کمتر از همیشه بودند چون تیم ملی به جام جهانی نرسید و در جام ملت‌ها هم با قطبی راهی به نیمه نهایی نداشت.

پروسه انتخاب کی‌روش طولانی اما کم حاشیه بود. فدراسیون بعد از گزینه‌هایی مثل روژه لومه، سراغ کی‌روش رفت. مرحله مذاکره تا توافق نهایی با کی‌روش، طولانی بود و در نهایت به یک قرارداد  ساله رسید. شروع یک همکاری 8 ساله، که حالا به پایان رسیده و ایران باید مربی جدیدی برای آینده انتخاب کند. با سناریوهای متنوعی که ممکن است مثل ماجرای ژورژه تا دایی، عجیب و طولانی شود و یک نام غیر منتظره را بیرون بیاورد.

منبع: نود

آدرس خبرفوری در پیام‌رسان گپgap.im/akhbarefori


2034

نظرات
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما پس از تایید توسط مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت و افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهد شد.
خبر فوری در شبکه های اجتماعی
khabarfoori in social networks
;