دادن کارنامه به مادران ممنوع شد؟


22 شهریور 1400 - 12:48
613f09737fbfa_2021-09-13_12-48
تناقض آشکار بین گزاره‌ای که بهشت را ارزانی زیر پای مادران می‌داند، اما به او حقوقی مساوی با پدر نمی‌دهد هر بار به شکلی در زیست روزمره زنان ایرانی بروز پیدا می‌کند.

در آستانه شروع سال تحصیلی جدید مصیبتی نو مادران را روانه دادگاه‌ها کرده است. مصیبتی که در آن مادر به اندازه‌ای رسمیت و اعتبار ندارد که پرونده یا کارنامه فرزندش را دریافت کند. مصیبتی که به همین جا محدود نمی‌شود و زنان را در نقش مادری بار‌ها و بار‌ها تحقیر می‌کند.

اردیبهشت امسال بار دیگر حرف از بخش‌نامه‌ای جدید شد. متنی که در آن به اولیای مدارس سپرده شده بود که پرونده و کارنامه دانش‌آموزان را تنها می‌توانند به پدر دانش‌آموزان تحویل دهند و مادران «ضمن احترام» نمی‌توانند این مدارک را دریافت کنند. لیلا زنی ۴۰ ساله است. یک دختر دانشجو و پسری ۱۲ ساله دارد و به‌عنوان یک زن خانه‌دار بخش مهمی از کار‌های فرزندان هم با اوست. لیلا می‌گوید وقتی از این بخش‌نامه مطلع شد قلبش شکست: «پیامکی برای ما ارسال شد که ضمن احترام به همه مادران کارنامه فرزندان شما تنها به پدر یا جد پدری داده خواهد شد.

واقعا وقتی پیام را خواندم قلبم شکست. به‌عنوان زنی که تمام توانم را در خانه و برای خانواده‌ام گذاشتم، روبه‌روشدن با چنین موردی برایم به‌شدت تلخ بود. اصلاً نمی‌فهمم چطور ممکن است از زنی که یک کودک را به دنیا آورده و او را پرورش داده و به سنی رسانده که بتواند درس بخواند، این‌چنین حقی را سلب می‌کنیم. اصلا سؤال اصلی من این است که وقتی قانون این‌چنین با زنان بی‌احترامی می‌کند چطور می‌توان انتظار داشت ما از بچه‌های خودمان احترام ببینیم؟».

چک مدرسه به نام من است، اما مدرک پسرم را فقط به پدرش می‌دهند

برای افسون هم موقعیت مشابهی ایجاد شده بود. او که فرزندانش را به یکی از بهترین و معروف‌ترین مدارس کشور می‌فرستد، انتظار نداشت در آن فضا هم با چنین چیزی روبه‌رو شود: «در خانه ما کار فرزندان به طور کامل با من است. درس و مشق و بررسی عملکرد تحصیلی‌شان را شخصاً کنترل می‌کنم و همسرم دخالتی در این بخش ندارد. از همان ابتدا خودمان با هم قرار گذاشتیم که این‌طور باشد. حتی چک مدرسه بچه‌ها هم به اسم من است. بعد شما تصور کنید که به چنین مادری می‌گویند مدرک دیپلم فرزندتان را به شما تحویل نمی‌دهیم. وقتی این جمله را شنیدم دنیا دور سرم چرخید. شاید باورتان نشود که کارنامه را به خود دانش‌آموز تحویل می‌دهند، اما به مادرش نه. در دفتر مدرسه ایستاده بودم و فریاد می‌زدم.

می‌گفتم به چه حقی چنین ممنوعیتی ایجاد کرده‌اید؟ چک این مدرسه با حقوق من داده می‌شود آن وقت نمی‌توانم مدرک پسرم را تحویل بگیرم؟ این حقیقت تلخ مادر بودن در ایران است. حتی امضای شما برای اردو رفتن بچه‌ها هم قابل استناد نیست. باید حتما امضای پدر باشد. مگر اینکه قیم‌نامه پر کرده باشید و برگه آن در پرونده تحصیلی فرزند شما وجود داشته باشد. در غیر این صورت شما به‌عنوان مادر هیچ حقی ندارید».

افسون البته تأکید می‌کند که این سلب حقوق مادران در همین حد باقی نمی‌ماند: «فقط این موارد هم نیست. مثلا شما نمی‌توانید برای فرزند زیر ۱۸ سال به اسم خودش سیم‌کارت ایرانسل بگیرید. اما پدر می‌تواند چنین کاری کند. شما نمی‌توانید فرزند خودتان را به راحتی بیمه کنید. حتی در بیشتر بانک‌ها به شما اجازه نمی‌دهند به نام فرزندتان برایش حساب باز کنید. همه این‌ها به جرم این است که مادر هستید».

مردان زیادی با این ابزار‌های قانونی زنان را تحت فشار قرار می‌دهند

در مواجهه با قوانین این‌چنینی، اما همواره افرادی بیشتر آسیب می‌بینند که از اساس بیشتر تحت خطر قرار دارند. شاید بتوان این مشکلات را در خانواده‌هایی که پدر و مادر در کنار یکدیگر زندگی آرامی دارند تا حدی کنترل کرد، اما در یک خانواده با شکلی دیگر همه چیز به هم می‌ریزد.

سپیده کامایانی، مدیر خانه امن زنان آسیب‌دیده شهر اراک در همین باره به ما می‌گوید: «پرونده‌های بسیار زیادی در همین خانه امن ما وجود دارد که مادر‌ها ماه‌های طولانی به خاطر این مشکل از این مدرسه به آن مدرسه و آموزش و پرورش در رفت‌وآمد بودند تا بتوانند راهی پیدا کنند. خانواده‌هایی که زن و مرد از هم جدا شده باشند مشکل آن‌قدر حاد نیست به خاطر اینکه از نظر حقوقی همه کار‌ها درباره وضعیت کودک انجام شده است، اما در خانواده‌هایی که تعیین تکلیفی از این منظر صورت نگرفته، این مادران و کودکانشان هستند که آواره می‌شوند. به طور مثال مردان زیادی هستند که از این وسیله به‌عنوان ابزاری استفاده می‌کنند تا همسر خود را مجاب به ماندن در زندگی کنند یا اینکه حتی هستند برخی مردان که قصدشان طلاق است، اما فقط می‌خواهند با لجبازی زن را آزار دهند و متأسفانه باید بگوییم این خلأ‌های قانونی به خوبی دست مردان را برای آزاردادن‌های این‌چنینی باز گذاشته است».

به گفته او این قانون فضایی به مردان می‌دهد تا بتوانند به‌راحتی زنان را آزار دهند: «تأسف ویژه‌تر هم از این حیث که در مسیر این لجبازی تنها زن نیست که آسیب می‌بیند بلکه کودک هم به‌شدت دچار مشکلات متعدد می‌شود. خیلی از کودکان در فرایند این اتفاقات است که دچار اختلالات اضطراب و وسواس می‌شوند. خیلی از آن‌ها با اختلالات یادگیری مواجه می‌شوند یا اینکه تمایلشان را به درس‌خواندن از دست می‌دهند چراکه مدرسه برایشان مساوی با محیط ناامنی شده که یادآور این خاطرات است.

در خانه امن ما عموما روند کار به این شکل است که گزارش پرونده‌ها در واحد حقوقی انجام می‌شود. گزارش مددکار هم به آن اضافه می‌شود و شرایط دقیق آن شرح داده شده و با توجه به اطلاعات خاصش مثل مفقودبودن پدر یا اینکه والد حاضر به همکاری نیست و به همین دلیل روند تحصیل کودک مختل شده، پرونده به دادگاه ارسال می‌شود. آنجا دیگر دادستان با همکاری آموزش و پرورش و مدرسه مربوطه موانع را برطرف می‌کند. خوشبختانه باید بگویم که دست‌کم ما هیچ وقت در این بخش یعنی در مرحله‌ای که باید پرونده را به دادگاه ارجاع دهیم تا مجوز‌ها را اخذ کنیم با مشکلی از سوی دادستان‌ها روبه‌رو نشدیم و همیشه همکاری خوبی با ما داشته‌اند، اما مشکل اصلی این است که اساسا چرا باید موضوع به این مرحله برسد؟».

برای سهام عدالت دخترم مجبور شدم از پدربزرگش وکالت بگیرم

نرگس یکی از همین موارد است. زنی که همسرش را از دست داده و هر روز به نحوی با مشکل حضانت فرزندش روبه‌رو می‌شود. یکی از این موارد درباره ثبت‌نام در مدرسه بود: «اوایل مردادماه بود که برای ثبت‌نام دخترم اقدام کردم. مدرسه به من گفت که برای این مورد حضانت لازم است درحالی‌که در دادگاه به من گفته بودند کودک ۹ سال به بالا دیگر به حکم حضانت نیازی ندارد. اما مدرسه زیر بار نمی‌رفت و اصرار داشت که حتما باید برگه از دادگاه بیاورم که اجازه دارم پرونده دخترم را بگیرم. چند بار از مدرسه به آموزش و پرورش رفتم و آنجا هم به من گفتند که مدرسه اجازه ندارد که مانعی سر راه شما قرار دهد.

درنهایت از همان دفتر آموزش و پرورش منطقه تماس گرفتند با مدرسه و بعد از چند هفته مشکل من حل شد. من به‌عنوان زن سرپرست خانواری که هزاران مشکل مادی و معنوی را در این کشور باید پشت سر بگذارم و برای اینکه فضای امنی برای دخترم که پدرش را از دست داده ایجاد کنم همه عمرم را بجنگم، چرا باید این سختی‌ها را بکشم؟ یک دختر مدرسه‌ای و یک پسر دانشجو دارم. حقوق ماهانه شوهرم برایمان مانده و از هیچ نهادی هم حمایت نمی‌شوم. بعد جای اینکه ما را حمایت کنند مدام سنگ جلوی پایمان می‌اندازند. چرا پدربزرگ دختر من باید بر من که از لحظه نخست زندگی این بچه همراهش بودم ارجحیت داشته باشد؟ اولویت او بر من چیست؟ فقط اینکه مرد است؟».

این قوانین برای نرگس زیرسؤال‌بردن جایگاه مادر است: «تصور نکنید که مشکلات ما در این موضوع همین‌جا به پایان می‌رسد. همیشه و هر روز دردسری تازه برای ما می‌سازند. مثلا همین چند ماه پیش برای اینکه بتوانم سهام عدالت دخترم را بگیرم به من می‌گفتند که باید برگه حضانت داشته باشم. نتیجه در نهایت چه شد؟ من را مجبور کردند همراه پدربزرگ دخترم (جد پدری) که اتفاقا به‌شدت هم بیمار است به دفتر اسناد برویم و او به من وکالتی بدهد که به واسطه آن بتوانم سهام دخترم را آزاد کنم.

چنین چیزی زن‌بودن و مادربودن من را زیر سؤال نمی‌برد؟ تازه من شرایط راحت‌تری دارم. زنان زیادی را دیده‌ام که همسرشان با این قوانین با آن‌ها لجبازی می‌کنند. مثلا مجبورشان می‌کنند که طلاق نگیرند یا اینکه مهریه را ببخشند. زنان هم مجبور می‌شوند برای آرامش فرزندانشان در بسیاری از موارد این شروط را بپذیرند».

پرستار بودم، اما امضای من را برای مجوز جراحی دخترم نپذیرفتند

بیمه، حساب‌بازکردن، ارائه پرونده و کارنامه و مدرک تحصیلی و خریدن سیم‌کارت تلفن همراه هم، اما همه این مشکلات نیست. فقدان این حقوق برای مادران در بخش درمان به‌شدت مشکل‌آفرین می‌شود. نسیم که خودش پرستار بیمارستان است از حادثه‌ای می‌گوید که دخترش را به بیمارستان آن‌ها رسانده بود: «آن روز‌ها دخترم هشت سال داشت و بیماری‌اش که شاخه‌ای از نقص سیستم ایمنی است در آن دوران خیلی حادتر بود. مدرسه هم از بیماری‌اش اطلاع داشت و قرار شده بود به محض بروز مشکل به من اطلاع دهند.

تا اینکه یک روز از مدرسه تماس گرفتند و گفتند دخترم دچار حمله شده و در راه بیمارستان هستند. وقتی دخترم به بیمارستان رسید مشخص شد که باید تحت یک جراحی قرار بگیرد که اگرچه خیلی سخت و پیچیده نبود، اما در آن شرایط استرس شدیدی به ما داد. ناگهان یادم آمد که برای این جراحی باید پدرش باشد، درحالی‌که همسرم در آن روز‌ها در مأموریت خارج از کشور به سر می‌برد. این را هم به‌خوبی می‌دانستم که امضای من را نمی‌پذیرند. لحظات وحشتناکی بود. دختر من تحت خطر بود و تنها به این خاطر که مادرش صلاحیت کافی برای مجوزدادن به یک جراحی را نداشت، باید در انتظار می‌ماند».

آن روز برای نسیم با درسی بزرگ به پایان رسید: «در نهایت آن روز، ما به خاطر آشنایی که در بیمارستان داشتیم کار را پیش بردیم و جراحی آغاز شد تا زمانی که پدر همسر من برسد و بتوانیم به‌اصطلاح از جدِ پدری مجوز بگیریم. ولی از آن روز به بعد انگار معنای مادربودن هم برای من تغییر کرد. انگار که یک نفر آمد و به من گفت فکر نکن آدم خاصی هستی، حق تو اندازه پدربزرگ دخترت هم نیست. من از آن روز به دفتر اسناد رفتم و وکالتی از همسرم گرفتم که در شرایط این‌چنینی بتوانم خودم امضا کنم، اما حقیقت این موضوع به‌شدت تحقیرآمیز است».

این خلأ قانونی نه‌تن‌ها به زنان بلکه به کودکان هم آسیب می‌زند

«مینا جعفری»، وکیل پایه‌یک دادگستری و فعال حقوق کودکان، این خلأ قانونی را عاملی برای آسیب‌رساندن به زنان و همچنین کودکان می‌داند: «ما وقتی درباره خلأ قانونی صحبت می‌کنیم، یک بخش از ماجرا معطوف حوزه قانون است، اما بخش اصلی بر جامعه‌ای تمرکز دارد که تحت این خلأ باعث ایجاد انوع آسیب‌های اجتماعی می‌شود. در این حوزه، آسیب نه‌تن‌ها برای زنان بلکه برای کودکان هم تبعات خودش را دارد. در نهایت شاید بتوان گفت که زن یک موجود بالغ است که توان بیشتری برای مدیریت بحران دارد، اما این توان برای یک کودک به‌عنوان یک موجود نابالغ وجود ندارد. مصلحت کودک باید در قانون‌گذاری‌ها اولویت نخست باشد، اما متأسفانه در قوانین ایران به همراه تخریب حقوق زنان، حقوق کودکان هم سلب می‌شود».

جعفری معتقد است قوانین باید مصلحت کودکان را اولویت خود قرار دهد: «متأسفانه در تمام این سال‌ها با وجود تأکیدی که فعالان عرصه زنان و کودکان و همچنین حقوق‌دانان داشتند، عزمی از سوی مسئولان برای ایجاد تغییر دیده نمی‌شود. بعید است که بتوان چشم‌اندازی از تغییر هم در آینده کوتاه‌مدت متصور شد، اما به نظرم دادستان‌ها و قضات هم می‌توانند تصمیم‌های خوبی بگیرند.

ما نیازمند نگاهی هستیم که قوانین را به‌روز تعبیر کند و بر همان اساس هم حکم بدهد. در معاونت زنان سابق می‌شد کمی انتظار داشت که حداقل حرف‌هایی از این دست زده شود، اما بعید می‌دانم در این معاونت بتوانیم امیدوار باشیم. مدیرانی شبیه به معاون فعلی زنان رویکردش بیش از آنکه معطوف به زنان باشد، متمرکز بر نهاد خانواده است و زنان را تحت همین مفهوم معنا می‌کند و زیر چتر خانواده به زن هویت می‌بخشد. با وجود این ما نیازمند قوانینی هستیم که حقوق کودک‌محور باشند و بحران و آسیب اجتماعی را از زنان و کودکان دور کنند».

تناقض آشکار بین گزاره‌ای که بهشت را ارزانی زیر پای مادران می‌داند، اما به او حقوقی مساوی با پدر نمی‌دهد هر بار به شکلی در زیست روزمره زنان ایرانی بروز پیدا می‌کند.

پایگاه خبری خبر فوری (khabarfoori.com)

613f09737fbfa_2021-09-13_12-48
22 شهریور 1400 - 12:48

در آستانه شروع سال تحصیلی جدید مصیبتی نو مادران را روانه دادگاه‌ها کرده است. مصیبتی که در آن مادر به اندازه‌ای رسمیت و اعتبار ندارد که پرونده یا کارنامه فرزندش را دریافت کند. مصیبتی که به همین جا محدود نمی‌شود و زنان را در نقش مادری بار‌ها و بار‌ها تحقیر می‌کند.

اردیبهشت امسال بار دیگر حرف از بخش‌نامه‌ای جدید شد. متنی که در آن به اولیای مدارس سپرده شده بود که پرونده و کارنامه دانش‌آموزان را تنها می‌توانند به پدر دانش‌آموزان تحویل دهند و مادران «ضمن احترام» نمی‌توانند این مدارک را دریافت کنند. لیلا زنی ۴۰ ساله است. یک دختر دانشجو و پسری ۱۲ ساله دارد و به‌عنوان یک زن خانه‌دار بخش مهمی از کار‌های فرزندان هم با اوست. لیلا می‌گوید وقتی از این بخش‌نامه مطلع شد قلبش شکست: «پیامکی برای ما ارسال شد که ضمن احترام به همه مادران کارنامه فرزندان شما تنها به پدر یا جد پدری داده خواهد شد.

واقعا وقتی پیام را خواندم قلبم شکست. به‌عنوان زنی که تمام توانم را در خانه و برای خانواده‌ام گذاشتم، روبه‌روشدن با چنین موردی برایم به‌شدت تلخ بود. اصلاً نمی‌فهمم چطور ممکن است از زنی که یک کودک را به دنیا آورده و او را پرورش داده و به سنی رسانده که بتواند درس بخواند، این‌چنین حقی را سلب می‌کنیم. اصلا سؤال اصلی من این است که وقتی قانون این‌چنین با زنان بی‌احترامی می‌کند چطور می‌توان انتظار داشت ما از بچه‌های خودمان احترام ببینیم؟».

چک مدرسه به نام من است، اما مدرک پسرم را فقط به پدرش می‌دهند

برای افسون هم موقعیت مشابهی ایجاد شده بود. او که فرزندانش را به یکی از بهترین و معروف‌ترین مدارس کشور می‌فرستد، انتظار نداشت در آن فضا هم با چنین چیزی روبه‌رو شود: «در خانه ما کار فرزندان به طور کامل با من است. درس و مشق و بررسی عملکرد تحصیلی‌شان را شخصاً کنترل می‌کنم و همسرم دخالتی در این بخش ندارد. از همان ابتدا خودمان با هم قرار گذاشتیم که این‌طور باشد. حتی چک مدرسه بچه‌ها هم به اسم من است. بعد شما تصور کنید که به چنین مادری می‌گویند مدرک دیپلم فرزندتان را به شما تحویل نمی‌دهیم. وقتی این جمله را شنیدم دنیا دور سرم چرخید. شاید باورتان نشود که کارنامه را به خود دانش‌آموز تحویل می‌دهند، اما به مادرش نه. در دفتر مدرسه ایستاده بودم و فریاد می‌زدم.

می‌گفتم به چه حقی چنین ممنوعیتی ایجاد کرده‌اید؟ چک این مدرسه با حقوق من داده می‌شود آن وقت نمی‌توانم مدرک پسرم را تحویل بگیرم؟ این حقیقت تلخ مادر بودن در ایران است. حتی امضای شما برای اردو رفتن بچه‌ها هم قابل استناد نیست. باید حتما امضای پدر باشد. مگر اینکه قیم‌نامه پر کرده باشید و برگه آن در پرونده تحصیلی فرزند شما وجود داشته باشد. در غیر این صورت شما به‌عنوان مادر هیچ حقی ندارید».

افسون البته تأکید می‌کند که این سلب حقوق مادران در همین حد باقی نمی‌ماند: «فقط این موارد هم نیست. مثلا شما نمی‌توانید برای فرزند زیر ۱۸ سال به اسم خودش سیم‌کارت ایرانسل بگیرید. اما پدر می‌تواند چنین کاری کند. شما نمی‌توانید فرزند خودتان را به راحتی بیمه کنید. حتی در بیشتر بانک‌ها به شما اجازه نمی‌دهند به نام فرزندتان برایش حساب باز کنید. همه این‌ها به جرم این است که مادر هستید».

مردان زیادی با این ابزار‌های قانونی زنان را تحت فشار قرار می‌دهند

در مواجهه با قوانین این‌چنینی، اما همواره افرادی بیشتر آسیب می‌بینند که از اساس بیشتر تحت خطر قرار دارند. شاید بتوان این مشکلات را در خانواده‌هایی که پدر و مادر در کنار یکدیگر زندگی آرامی دارند تا حدی کنترل کرد، اما در یک خانواده با شکلی دیگر همه چیز به هم می‌ریزد.

سپیده کامایانی، مدیر خانه امن زنان آسیب‌دیده شهر اراک در همین باره به ما می‌گوید: «پرونده‌های بسیار زیادی در همین خانه امن ما وجود دارد که مادر‌ها ماه‌های طولانی به خاطر این مشکل از این مدرسه به آن مدرسه و آموزش و پرورش در رفت‌وآمد بودند تا بتوانند راهی پیدا کنند. خانواده‌هایی که زن و مرد از هم جدا شده باشند مشکل آن‌قدر حاد نیست به خاطر اینکه از نظر حقوقی همه کار‌ها درباره وضعیت کودک انجام شده است، اما در خانواده‌هایی که تعیین تکلیفی از این منظر صورت نگرفته، این مادران و کودکانشان هستند که آواره می‌شوند. به طور مثال مردان زیادی هستند که از این وسیله به‌عنوان ابزاری استفاده می‌کنند تا همسر خود را مجاب به ماندن در زندگی کنند یا اینکه حتی هستند برخی مردان که قصدشان طلاق است، اما فقط می‌خواهند با لجبازی زن را آزار دهند و متأسفانه باید بگوییم این خلأ‌های قانونی به خوبی دست مردان را برای آزاردادن‌های این‌چنینی باز گذاشته است».

به گفته او این قانون فضایی به مردان می‌دهد تا بتوانند به‌راحتی زنان را آزار دهند: «تأسف ویژه‌تر هم از این حیث که در مسیر این لجبازی تنها زن نیست که آسیب می‌بیند بلکه کودک هم به‌شدت دچار مشکلات متعدد می‌شود. خیلی از کودکان در فرایند این اتفاقات است که دچار اختلالات اضطراب و وسواس می‌شوند. خیلی از آن‌ها با اختلالات یادگیری مواجه می‌شوند یا اینکه تمایلشان را به درس‌خواندن از دست می‌دهند چراکه مدرسه برایشان مساوی با محیط ناامنی شده که یادآور این خاطرات است.

در خانه امن ما عموما روند کار به این شکل است که گزارش پرونده‌ها در واحد حقوقی انجام می‌شود. گزارش مددکار هم به آن اضافه می‌شود و شرایط دقیق آن شرح داده شده و با توجه به اطلاعات خاصش مثل مفقودبودن پدر یا اینکه والد حاضر به همکاری نیست و به همین دلیل روند تحصیل کودک مختل شده، پرونده به دادگاه ارسال می‌شود. آنجا دیگر دادستان با همکاری آموزش و پرورش و مدرسه مربوطه موانع را برطرف می‌کند. خوشبختانه باید بگویم که دست‌کم ما هیچ وقت در این بخش یعنی در مرحله‌ای که باید پرونده را به دادگاه ارجاع دهیم تا مجوز‌ها را اخذ کنیم با مشکلی از سوی دادستان‌ها روبه‌رو نشدیم و همیشه همکاری خوبی با ما داشته‌اند، اما مشکل اصلی این است که اساسا چرا باید موضوع به این مرحله برسد؟».

برای سهام عدالت دخترم مجبور شدم از پدربزرگش وکالت بگیرم

نرگس یکی از همین موارد است. زنی که همسرش را از دست داده و هر روز به نحوی با مشکل حضانت فرزندش روبه‌رو می‌شود. یکی از این موارد درباره ثبت‌نام در مدرسه بود: «اوایل مردادماه بود که برای ثبت‌نام دخترم اقدام کردم. مدرسه به من گفت که برای این مورد حضانت لازم است درحالی‌که در دادگاه به من گفته بودند کودک ۹ سال به بالا دیگر به حکم حضانت نیازی ندارد. اما مدرسه زیر بار نمی‌رفت و اصرار داشت که حتما باید برگه از دادگاه بیاورم که اجازه دارم پرونده دخترم را بگیرم. چند بار از مدرسه به آموزش و پرورش رفتم و آنجا هم به من گفتند که مدرسه اجازه ندارد که مانعی سر راه شما قرار دهد.

درنهایت از همان دفتر آموزش و پرورش منطقه تماس گرفتند با مدرسه و بعد از چند هفته مشکل من حل شد. من به‌عنوان زن سرپرست خانواری که هزاران مشکل مادی و معنوی را در این کشور باید پشت سر بگذارم و برای اینکه فضای امنی برای دخترم که پدرش را از دست داده ایجاد کنم همه عمرم را بجنگم، چرا باید این سختی‌ها را بکشم؟ یک دختر مدرسه‌ای و یک پسر دانشجو دارم. حقوق ماهانه شوهرم برایمان مانده و از هیچ نهادی هم حمایت نمی‌شوم. بعد جای اینکه ما را حمایت کنند مدام سنگ جلوی پایمان می‌اندازند. چرا پدربزرگ دختر من باید بر من که از لحظه نخست زندگی این بچه همراهش بودم ارجحیت داشته باشد؟ اولویت او بر من چیست؟ فقط اینکه مرد است؟».

این قوانین برای نرگس زیرسؤال‌بردن جایگاه مادر است: «تصور نکنید که مشکلات ما در این موضوع همین‌جا به پایان می‌رسد. همیشه و هر روز دردسری تازه برای ما می‌سازند. مثلا همین چند ماه پیش برای اینکه بتوانم سهام عدالت دخترم را بگیرم به من می‌گفتند که باید برگه حضانت داشته باشم. نتیجه در نهایت چه شد؟ من را مجبور کردند همراه پدربزرگ دخترم (جد پدری) که اتفاقا به‌شدت هم بیمار است به دفتر اسناد برویم و او به من وکالتی بدهد که به واسطه آن بتوانم سهام دخترم را آزاد کنم.

چنین چیزی زن‌بودن و مادربودن من را زیر سؤال نمی‌برد؟ تازه من شرایط راحت‌تری دارم. زنان زیادی را دیده‌ام که همسرشان با این قوانین با آن‌ها لجبازی می‌کنند. مثلا مجبورشان می‌کنند که طلاق نگیرند یا اینکه مهریه را ببخشند. زنان هم مجبور می‌شوند برای آرامش فرزندانشان در بسیاری از موارد این شروط را بپذیرند».

پرستار بودم، اما امضای من را برای مجوز جراحی دخترم نپذیرفتند

بیمه، حساب‌بازکردن، ارائه پرونده و کارنامه و مدرک تحصیلی و خریدن سیم‌کارت تلفن همراه هم، اما همه این مشکلات نیست. فقدان این حقوق برای مادران در بخش درمان به‌شدت مشکل‌آفرین می‌شود. نسیم که خودش پرستار بیمارستان است از حادثه‌ای می‌گوید که دخترش را به بیمارستان آن‌ها رسانده بود: «آن روز‌ها دخترم هشت سال داشت و بیماری‌اش که شاخه‌ای از نقص سیستم ایمنی است در آن دوران خیلی حادتر بود. مدرسه هم از بیماری‌اش اطلاع داشت و قرار شده بود به محض بروز مشکل به من اطلاع دهند.

تا اینکه یک روز از مدرسه تماس گرفتند و گفتند دخترم دچار حمله شده و در راه بیمارستان هستند. وقتی دخترم به بیمارستان رسید مشخص شد که باید تحت یک جراحی قرار بگیرد که اگرچه خیلی سخت و پیچیده نبود، اما در آن شرایط استرس شدیدی به ما داد. ناگهان یادم آمد که برای این جراحی باید پدرش باشد، درحالی‌که همسرم در آن روز‌ها در مأموریت خارج از کشور به سر می‌برد. این را هم به‌خوبی می‌دانستم که امضای من را نمی‌پذیرند. لحظات وحشتناکی بود. دختر من تحت خطر بود و تنها به این خاطر که مادرش صلاحیت کافی برای مجوزدادن به یک جراحی را نداشت، باید در انتظار می‌ماند».

آن روز برای نسیم با درسی بزرگ به پایان رسید: «در نهایت آن روز، ما به خاطر آشنایی که در بیمارستان داشتیم کار را پیش بردیم و جراحی آغاز شد تا زمانی که پدر همسر من برسد و بتوانیم به‌اصطلاح از جدِ پدری مجوز بگیریم. ولی از آن روز به بعد انگار معنای مادربودن هم برای من تغییر کرد. انگار که یک نفر آمد و به من گفت فکر نکن آدم خاصی هستی، حق تو اندازه پدربزرگ دخترت هم نیست. من از آن روز به دفتر اسناد رفتم و وکالتی از همسرم گرفتم که در شرایط این‌چنینی بتوانم خودم امضا کنم، اما حقیقت این موضوع به‌شدت تحقیرآمیز است».

این خلأ قانونی نه‌تن‌ها به زنان بلکه به کودکان هم آسیب می‌زند

«مینا جعفری»، وکیل پایه‌یک دادگستری و فعال حقوق کودکان، این خلأ قانونی را عاملی برای آسیب‌رساندن به زنان و همچنین کودکان می‌داند: «ما وقتی درباره خلأ قانونی صحبت می‌کنیم، یک بخش از ماجرا معطوف حوزه قانون است، اما بخش اصلی بر جامعه‌ای تمرکز دارد که تحت این خلأ باعث ایجاد انوع آسیب‌های اجتماعی می‌شود. در این حوزه، آسیب نه‌تن‌ها برای زنان بلکه برای کودکان هم تبعات خودش را دارد. در نهایت شاید بتوان گفت که زن یک موجود بالغ است که توان بیشتری برای مدیریت بحران دارد، اما این توان برای یک کودک به‌عنوان یک موجود نابالغ وجود ندارد. مصلحت کودک باید در قانون‌گذاری‌ها اولویت نخست باشد، اما متأسفانه در قوانین ایران به همراه تخریب حقوق زنان، حقوق کودکان هم سلب می‌شود».

جعفری معتقد است قوانین باید مصلحت کودکان را اولویت خود قرار دهد: «متأسفانه در تمام این سال‌ها با وجود تأکیدی که فعالان عرصه زنان و کودکان و همچنین حقوق‌دانان داشتند، عزمی از سوی مسئولان برای ایجاد تغییر دیده نمی‌شود. بعید است که بتوان چشم‌اندازی از تغییر هم در آینده کوتاه‌مدت متصور شد، اما به نظرم دادستان‌ها و قضات هم می‌توانند تصمیم‌های خوبی بگیرند.

ما نیازمند نگاهی هستیم که قوانین را به‌روز تعبیر کند و بر همان اساس هم حکم بدهد. در معاونت زنان سابق می‌شد کمی انتظار داشت که حداقل حرف‌هایی از این دست زده شود، اما بعید می‌دانم در این معاونت بتوانیم امیدوار باشیم. مدیرانی شبیه به معاون فعلی زنان رویکردش بیش از آنکه معطوف به زنان باشد، متمرکز بر نهاد خانواده است و زنان را تحت همین مفهوم معنا می‌کند و زیر چتر خانواده به زن هویت می‌بخشد. با وجود این ما نیازمند قوانینی هستیم که حقوق کودک‌محور باشند و بحران و آسیب اجتماعی را از زنان و کودکان دور کنند».

منبع: شرق

70

نظرات 55
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما پس از تایید توسط مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت و افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهد شد.
.... 0 0 پاسخ 1400/6/24 -11:51

اینم وزیر آموزش پرورش رییس جمهور جدیدتون که ۱۸ میلیون رای اورد

سعید 6 0 پاسخ 1400/6/23 -09:02

ان شاءالله این قوانین هم هرچه زودتر اصلاح بشن، همونطور که می تونید یکسری از قوانین عوض شدن ولی هنوز خیلی مشکل ها مونده، از مسولین مربوطه خواهش میکنم هرچه زودتر این قوانین رو اصلاح کنن

احمد 6 1 پاسخ 1400/6/22 -23:43

خوب در اصل پدر خانواده باید در جریان همه امور خانواده باشه حالا چی شده شما زنان اینقدر دارین جو سازی می کنین و می خواین پدر در جریان نباشه برین خودتنو جمع کنین همه کارو می خواین خاله بازی و زنونه اش کنید

عادل 1 5 پاسخ 1400/6/22 -21:33

این که چیزی نیست در قانون ما اینقدر چیزا هست که تا برخور نکنی نمیدانی چقدر الکی مثلان دوزد شب امد سرقت شما شناختی فردا دادگاه از تو شاهد میخواد خوب سارق هم نیامد مهمانی که ما بگویم صبر کن تا من شاهد بگیرم بعد برو

حسینی 0 0 پاسخ 1400/6/22 -21:14

به یه زن...............مگه شما قرآن نمی‌خونی؟؟؟؟ واجب شد کل قرآن رو بخونید تا این آیه رو پیدا کنید

مامان جون 1 1 پاسخ 1400/6/22 -20:59

تاکی مامامانای بی چاره همه کارای بچه هاروانجام بدیم بزاریکم هم باباهاانجامش بدن برن مدرسه بچه هاشونو زیارت کنن چی میشه مگه ناراحتی نداره که

. 1 0 پاسخ 1400/6/22 -20:23

خبرفوری یک خبرگزاری مریضی هست که تعمدا مطالب را به نحوی مینویسد که همه برعلیه آن واکنش نشان دهند .چراتصویر بخشنامه مذکور را چاپ نکرده وچرا سعی می‌کند اگر یک مورد اختلاف زن وشوهر راکه احتمالا خیلی هم شدید بوده را به همه زنان ومادران تعمیم بدهد؟با توجه به تیتر خبرگرفتن یانگرفتن کارنامه چه ربطی به دادگاه داره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

سلیمانخانی 3 6 پاسخ 1400/6/22 -20:09

افکار طالبانی مسولان ایران .بگو چرا انقدر با طالبان دوست شدن .طالبان دارن از مسولین ایران الگو بردای می کنند

م 0 0 پاسخ 1400/6/22 -19:46

شوخی شوخی وباشوخی جهت شوخی درشهرشوخی ازباب سرگرمی جهت روپوش به اداره مملکتی که هیچ مشکلی لاین حل نیست اگرمردم جدی بگیرند وزمان لازم برای پوشش طی شد تکذیب میکنند واعلام میکنند با خاطی برخورد خواهد

سلیم مظلومی 9 6 پاسخ 1400/6/22 -18:44

من یک مردم ولی متا سفم از نمایندگان ووزای زن که هیچ وفت پشیبان نصف جامعه که هم جنس خودشان هستند دفاع نکرده اند. ما داریم به طرف طالبانیسم میرویم و خودتان هم گرفتار خواهید شد

خشایار 1400/6/22 -19:09

تو یک مردی ؟؟؟ خخخخخ تو یک اوا خواهری . حیف از اسم مرد که روی تو زی زی بزارن. امثال خاله زنک ها مثل تو باید برن قاطی مرغا تا بین مردا قدم بزنن . مواظب عصمتت باش مرررررررد خخخخخ

سلیم مظلومی خانوم 1400/6/22 -23:25

درود به خشایار که زدی تو هدف اونکه میگه من مرد هستم آره خودش فکر می کنه مرده ولی ما که میگیم برو اول یه چادر سرت کن بعد بیا حرف بزن !!مرد ابهت داره و کمال هر زن و زن صفتی نباید خودشو مرد بدونه

فاطمه 4 5 پاسخ 1400/6/22 -18:10

ای کاش مردان هم مثل زنان زایمان می‌کردند فقط برای یک بار ..... اونوقت برای همیشه دهانشان بسته می‌شد و می‌فهمیدند یک مادر برای متولد کردن یک کودک چه عذابی متحمل شده است حالا به او می‌گویند تو کاره ای نیستی...

. 1400/6/23 -08:25

اون پولی که پدر واسه زایمان باید بده از درد زایمان بدتره!!!!

به فاطمه 1400/6/23 -12:25

شما زنای امروزی که دیگه نمیشه بهتون بگی زن چون یه بخور و بخوابی هستین که هیچ کاری نمی کنین میخوای یه زایمانم میکنی مردان براتون بکنن که خیالتون راحت شه!! پس تو هم به من بگو هدف از آفرینش و خلقت خداوند از شما زنان چی بوده!!!

حسینی 1 4 پاسخ 1400/6/22 -18:04

خدا در قرآن می‌فرماید : ما مردان را برتر از زنان آفریدیم وقتی خداوند که مظهر عدالت است چنین می‌فرماید از بشر ناچیز و بی مقدار توقع عدالت دارید؟؟؟ به خدا که زنان هرگز به حقوق واقعی خود نمی‌رسند مگر آنکه خداوند نگرشی تازه خلق کند

یه زن 1400/6/22 -20:43

میشه بفرمائید کدام سوره است؟

ناشناس 11 8 پاسخ 1400/6/22 -17:01

خدا لعنت کنه اون قانون گذار بی ریشه و اصل و نسبی رو که حق رو از ما مادرانی که روزانه از 5 صبح تا آخر شب به دنبال کارهای فرزندمان در تلاش هستیم رو اینطور ضایع میکنه و انگیزه و انرژی ما رو از بین میبره ، امیدوارم جوابشون رو از خدا بگیرند . معلومه اون کسی که این قانون رو تصویب کرده بویی از مادر و محبت مادری نبرده و بی ریشه و بی بوته هست

کریمی 10 18 پاسخ 1400/6/22 -16:04

اینقدر مرد ستیزی نکنید چرا به یکسری زن واپس خورده به اسم کارشناس اجازه میدهید بیاید و به بهانه کارشناسی عقاید مسموم و مرد ستیز خودشون را در مجازی پخش کنند در زمان سابق همه چیز نظم داشت و اعتبار همه چیز سر جایش بود و احترام به بزرگتر و پدر خانواده در اولویت بود ولی از زمانی که یه مشت ضعیف النفس و زن ذلیل وارد جامعه شدن همه احترام ها از بین رفت زن باید در خانه به وظیفه بزرگ شوهر داری و بچه داری و خانه داری برسد و آقا هم در بیرون کار کند ولی یه مشت هرج و مرج طلب و فمنیست اسهالی همش دارن موش میدوانند

1400/6/22 -16:26

آخ آخ بمیرم، زن بره کارنامه بگیره مردستیزی محسوب میشه، حواسم نبود

ناشناس 1400/6/22 -17:04

شما اینقدر پررو هستین که دفاع زن از حقوق مسلم خودش را مرد ستیزی میدونید هر وقت ما اومدیم مثل شما گفتیم حقوقتون کمتر از زن ارث نصف زن اجازه و ولایت فرزند با زن بعدم یک حا حبستون کنیم یا مجبور به خجاب کنیم تا ما تحریک نشم اونوقت اسمش مرد ستیزی هست

حسین 1400/6/22 -17:13

اون افراد مریضی که منفی دادن خودشون ازون عوامل بی نظمی و از بین بردنه احترام ها در جامعه هستن من با نظر جناب کریمی صد در صد موافقم و امید وارم دوباره جامعه به احترام های بزرگتری و کوچکتری برگردد و پایبند باشد و افراد نخاله و فحشا طلب هر چه زودتر نابود شوند

سید 13 6 پاسخ 1400/6/22 -15:52

براستی ار ملا برادر چه خبر اونم این قانون را در کشور دوست و بردار اجرا کرده و ملا دیگه اسمش چی بود ؟؟؟

ت 5 6 پاسخ 1400/6/22 -15:47

وا .. من صد سالمه مامانم میومد همه کارای مدرسمو انجام میداد .. مال داداشمم ک بیس و یسالش مامانم انجام میداد . تازه مد شده؟؟!

غیر قابل نشر 14 6 پاسخ 1400/6/22 -15:39

میگم بهتر نیست برا کم شدن مخارجمون دولتهامونا با برادران طالب یک کنیم ؟

ناشناس 9 0 پاسخ 1400/6/22 -15:39

کارمکردن و سر و کله زدن با بچه ها را هم به پدراشون بسپرین پس

ناشناس 13 6 پاسخ 1400/6/22 -15:36

کاش حکام و مسپولین ما برن با طالبان زندگی کنند ایران را هم رها کنند به دست ایرانی همانهایی که قبل از حمله اعراب به این کشور و اجبار زورکی به اسلام زرگترین و عادلانه ترین حاکمان را داشتند

فاطمه 13 6 پاسخ 1400/6/22 -15:31

شوهر من که مدرسه بچه هامو بلد نیست حالا چطور میخواد کا نامه بگیره، خاک توسرتون بااین قانوناتون

زن سواستفاده گر 9 10 پاسخ 1400/6/22 -15:06

اینقدر مرد ستیزی و بر علیه مردان توطئه نکین دیگه این زنان شور را از مزه بردن و به خاطر هر چیزی مرد ستیزی می کنند دیگه فیلم هندی برا خودشون درست کردن لعنت به این گروه فرقه فمنیستای کثیف که تمام دین و کتاب را با جود کثیفشون اذیت کردن آقا وظیفه زن مشخصه و وظیفه مردم مشخصه زن ها شما دارین سو استفاده می کنین دیگه از خوبی اسلام لعنت به اون نیلوفر ابتکار که شماها رو پررو کرد

1400/6/22 -16:27

معنی مردستیزی رو هم فهمیدیم

رصد 12 7 پاسخ 1400/6/22 -15:04

دینی که معلوم نیست توش دروغ بده یا خوبه کشتن خوبه یا بده جنایت خوبه یا بده خیانت خوبه یا بده ترور خوبه یا بده دزدی خوبه یا بده و همه اینها برا بعضیا خوبه و برا دیگران بده تکلیف قانونش بهتر از این نمی شه

حسام 3 11 پاسخ 1400/6/22 -14:59

طرفدارای سند 2030 چرا لال شده اند ؟؟؟ میخوان تقدس مادر رو از بین ببرن ببینید چطوری از ریشه شروع کردن

1400/6/22 -16:29

تو سند ۲۰۳۰ رو خوندی؟ اگه میشه این تیکه ش رو که نوشته مادر کارنامه بچه ش رو نگیره، کپی کن اینجا بذار

ناشناس 1400/6/22 -17:31

تا جایی که ما میدونیم تو اروپا که این سند اجرا میشه این اراجیف نیست توش پس تحجر اسلامیتون را گردن سند ۲۰۳۰ نندازین که نه تنها اجرا نشد بلکه سند تحول بنیادین اومد وسط که این از ثمراتشه و همچنین سانسور کتابها و دروغ در اونها و ورود اخوندها در مدارس نکنه اخودندم جزو سند ۲-۳۰ هست؟

یک مخاطب 6 5 پاسخ 1400/6/22 -14:57

واقعا کاراتون عین طالبانه گاها

مادر 14 5 پاسخ 1400/6/22 -14:56

من دخترم سال گذشته یکی از رشته های پزشکی قبول شد همسرم نمیدونست دخترم چکار میکنه جه درسی داره جه کتابی براش بخره.. من هم مادر بودم هم مشاور تحصیلی هم خرج تحصیل و کنکوورشو دادم و دارم میدم.. بخدا جک شده این مملکت.. الانم پسرمو دارم پشتیبانی میکنم.. سرم بزنم به دیوار... طالبان شدن

به زنی که متاسفانه اسمشو مادر گذاشته 1400/6/22 -16:27

به خاطر اینه که تو بین دخترت و پدرش جدایی انداختی و گرنه پدر تمام زندگیش بچه اش است تویی که ادعا می کنی پدرش نمی دانست دلیلش خودتی که بچه رو همیشه دور از پدر نگه میداشتی الانم داری اشک تمساح میریزی

مادر 1400/6/22 -20:05

خطاب به آقایی پاسخ منو نوشته.. آقای محترم من و همسرم خیلی محترمانه و با علاقه کنارهم زندگی می کتیم همسرم حوصله سرکله زدن با بجه ها رو در زمینه درس نداره.. منم حاصرم شدم بخاطر بچه هام و رعایت حال ایشان وچون مادرم قبول کردم حتی از جان برایشون مایه بذارم .. دخترم و پدرش خیلیم همدیگرو دوست دارن و برخلاف امثال شما همدیگدرو و درک میکنن .. شکایت از قوانین نابجای مملکت و رعایت نکردن اصول انساتیه

شهرام.ر 4 1 پاسخ 1400/6/22 -14:46

در اکثر کشورهای دنیا قبل از دادن کارنامه به والدین ، از اونا درخواست میشه که بروند به مدرسه و با معلم بچه شون درباره کارنامه تحصیلی و پیشرفت های علمی و اخلاقی دانش آموز صحبت کنند . وجود هر دوی آنها (پدر و مادر) در آن جلسه ضروری است . حتی اگر پدر و مادر از هم جدا شده باشند،از آنها تقاضا می شود که برای بهبود روحیه بچه در این جلسه حضور یابند .اگر مخالفتی بود به هر دوی آنها کارنامه بچه داده میشود . البته ایران ما و افغانستان طالبان از همه نظر از دنیا عقب هستند .

زهرا 7 5 پاسخ 1400/6/22 -14:44

من که بابای پسرم اونو منو کتک میزنه یک ساله خونه پدرمم واقعا نمیتونم کارنامه بگیرم الان یک ماهه که الاف پرونده ام واقعا این اسلام جای موندن نیست مادرچه فرقی باپدر داره حتماباید پدرمعتادبره توی مدرسه ابروی بچه ببره

مردم 10 5 پاسخ 1400/6/22 -14:37

مملکت اخوندی همینه

امیر1 19 7 پاسخ 1400/6/22 -14:19

شاید از همسایه جدید شان یاد گرفتند مگه عصر حجره.

سرزمين اريا 17 12 پاسخ 1400/6/22 -14:14

همش از بركات دين مبين اسلام است،،

معلم دلسوز 1400/6/22 -14:36

از اسلام چه میدانی ؟

کاوه 1400/6/22 -14:59

بی انصاف .... سند 2030 رو امثال شماها ازش حمایت می کردین الان تقصیر اسلامه ؟؟؟؟؟

به معلم دلسوز 1400/6/22 -18:24

امثال شما دلسوز تو اين كشور خيلي داريم كه حال وروزمون اينجوريه

کاربر ناشناس 18 8 پاسخ 1400/6/22 -14:06

قوانین طالبان کم کم ورود کردند.باتشکرازهمکاری مسئولین مملکت باگروه تروریستی طالبان که قوانین وآئین ضدزن،وتندروهای دینی که هرچه میکشیم ازدین است.

زن 21 11 پاسخ 1400/6/22 -14:01

یعنی من به عنوان یک زن وکیل نمی تونم کارنامه فرزندم رو بگیرم دیگه این جا، جای زندگی نیست

ناشناس 1400/6/22 -15:37

این اشغالای زن ستیزی که منفی دادن گمشن برن از ایران پیش طالبان من و شما بریم از این مملکت همه که نمیتونن باید ایستاد جلوی زور

منصور 1400/6/22 -15:58

یعنی خانم وکیل شما این را هم نمی دانستید؟خوش به حال موکلین و دست مریزاد به اساتید محترمتان...

کریم 14 8 پاسخ 1400/6/22 -13:50

دریافت رضایتنامه عمل جراحی و غیره را کاری ندارم که مسائل شرعی خودشو داره ولی خداوکیلی دیگه ندادن کارنامه و مسائل از این دست ظلم است به مادران

یک مرد 28 8 پاسخ 1400/6/22 -13:27

اگر اینها طالبان نیستند، پس چه هستند؟ شرمتان باد.

رضا 1400/6/22 -15:01

اینا از برکات اجرای سند 2030 هستش ... علی برکت اله

حمید 1400/6/22 -15:26

۴۳ سال است حکومت ولایت اسلامی ایران برای امثال طالبان ها الگو است

ناشناس 19 8 پاسخ 1400/6/22 -13:20

داعش و طالبان همینجاست . بیخ گوشمون

خبر فوری در شبکه های اجتماعی
khabarfoori in social networks