علیرضا حیدری، نماینده کارگران در شورای عالی کار:

امسال هزینه زندگی برای کارگران یک میلیون و ۲۸۰ هزار تومان گران‌تر شد/ اقتصاد ایران بیمار است


26 مهر 1398 - 14:45
5da99ed41cead_2019-10-18_14-45
سال ۹۷ یک خانواده سه‌نفره کارگری می‌توانست با درآمد ۲میلیون و ۴۸۰هزار تومان معاش خود را بگذراند؛ اما در سال ۹۸، کارگران برای امرار معاش خود باید ماهانه سه میلیون و ۷۵۹ هزار تومان هزینه کنند؛ اما با کدام درآمد؟

گفتن و نوشتن از رنجی که کارگران می‌برند و هر سال هم تمدید می‌شود، نیازی به ضجه و مویه ندارد؛ یک دودوتا چهارتای ساده همه ماجرا را روایت می‌کند. از پارسال تا امسال هزینه زندگی برای کارگران بیش از یک میلیون تومان افزایش پیدا کرده است؛ این آمار از آخرین جلسه کمیته دستمزد شورای عالی کار، که 25 بهمن‌ماه سال گذشته برگزار شد، بیرون آمد. با اعلام یک رقم ساده، زندگی برای بیش از 70 درصد مردم جامعه، یعنی کارگران، یک میلیون و 280 هزار تومان گران شد.

سال 97 یک خانواده سه‌نفره کارگری می‌توانست با درآمد 2 میلیون و 480 هزار تومان معاش خود را، البته نه در حد رفاه، بگذراند؛ اما برای سال 98 اوضاع فرق کرد. در سال جاری همین کمیته دستمزد اعلام کرد که کارگران برای امرار معاش خود باید ماهانه سه میلیون و 759 هزار و 200 تومان هزینه کنند؛ اما با کدام درآمد؟

گویا حل و فصل این بخش از ماجرا را بر دوش خود کارگران گذاشته‌اند، چرا که دست‌کم تا به امروز در هیچ یک از جلسات مزد شورای عالی کار، مطرح‌ نشده یک کارگر با درآمدی که در خوش‌بینانه‌ترین حالت در ماه به 2 میلیون و 100 هزار تومان می‌‍‌رسد، با کدام شعبده‌بازی می‌تواند هزینه بیش از سه میلیون تومانی زندگی خود را تأمین کند. 

طنز تلخ ماجرا هم اینجاست؛ کمیته‌ای که هر سال به خوبی از ریز هزینه‌های زندگی کارگران آگاه بوده و آن را اعلام کرده است، سال‌هاست به دلایل مختلف در برابر واقعی شدن مزد کارگران مقاومت می‌کند؛ یک بار می‌گوید با تورم 2 رقمی دستمزد را نمی‌توان واقعی کرد و بار دیگر اعلام می‌کند شرایط رکود اقتصادی مجال افزایش دستمزد کارگران را به کارفرما نمی‌دهد. اتفاقاً هر بار به دلیلی نه تنها مزد کارگر افزایش نمی‌یابد که امکان دارد همان حقوق ناچیز را چند ماه با تأخیر دریافت کند.

کارگران در حاشیه هستند

علیرضا حیدری، نایب‌رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری که نمایندگی کارگران در شورای عالی کار را هم بر عهده دارد، از صحبت درباره وضعیت زندگی کارگران ناامید شده است: معیشت کارگران به حاشیه‌ای‌ترین موضوع اقتصاد تبدیل شده است. 

این فعال کارگری، دلایل بی‌شماری را برای سخت شدن زندگی کارگران عنوان کرد و گفت: اقتصاد ایران بیمار است، برخی ایدئولوژی‌های سلیقه‌ای که هیچ اصالت اقتصادی‌ای هم ندارند تار و پود اقتصاد را از هم گسسته‌اند. 

این نماینده کارگران در شورای عالی کار با ذکر اینکه به نظر نمی‌رسد اراده‌ای برای حل مشکلات معیشتی کارگران وجود داشته باشد، افزود: در ایران هر دولتی که بر سر کارآمد توجه به تولید و بهبود وضعیت کارگران را در حد شعارهای انتخاباتی مطرح کرد، اما قدم از قدم برای آنها برنداشت؛ می‌گویند تحریم هستیم! مگر زمانی که احمدی‌نژاد در دولت‌های نهم و دهم 700 میلیارد دلار نفت فروخت قدمی برای بهبود وضعیت زندگی کارگران برداشته شد؟ خیر. اما در عوض درهای کشور به روی واردات باز شد.

این فعال کارگری در ادامه صحبت‌های خود به تاثیر شوک‌های ارزی بر هزینه زندگی کارگران اشاره کرد: از سال 92 تا سال 98 توان خرید کارگران بیش از 40 درصد کاهش پیدا کرده؛ یعنی اگر عده‌ای با نوسان قیمت ارز یک‌شبه پولدار شدند، خانواده‌های کارگری یک‌شبه با این نوسان به خاک سیاه نشستند.»

سبد زندگی کارگران هر سال کوچک‌تر می‌شود

سبد زندگی کارگران هر سال کوچک‌تر می‌شود. تنها در همین یک سال گذشته گوشت قرمز و لبنیات از سفره بسیاری از خانواده‌های کارگری حذف شد. برخی‌شان حتی توان اجاره مسکن را ندارند و به حاشیه شهرها پناه برده‌اند؛ شغل دوم دارند، لازم باشد دستفروشی هم می‌کنند. زندگی برای خیلی از آنها رویاست و در نهایت می‌توان گفت حال کارگران خوب نیست..

سال ۹۷ یک خانواده سه‌نفره کارگری می‌توانست با درآمد ۲میلیون و ۴۸۰هزار تومان معاش خود را بگذراند؛ اما در سال ۹۸، کارگران برای امرار معاش خود باید ماهانه سه میلیون و ۷۵۹ هزار تومان هزینه کنند؛ اما با کدام درآمد؟

پایگاه خبری خبر فوری (khabarfoori.com)

5da99ed41cead_2019-10-18_14-45
26 مهر 1398 - 14:45

گفتن و نوشتن از رنجی که کارگران می‌برند و هر سال هم تمدید می‌شود، نیازی به ضجه و مویه ندارد؛ یک دودوتا چهارتای ساده همه ماجرا را روایت می‌کند. از پارسال تا امسال هزینه زندگی برای کارگران بیش از یک میلیون تومان افزایش پیدا کرده است؛ این آمار از آخرین جلسه کمیته دستمزد شورای عالی کار، که 25 بهمن‌ماه سال گذشته برگزار شد، بیرون آمد. با اعلام یک رقم ساده، زندگی برای بیش از 70 درصد مردم جامعه، یعنی کارگران، یک میلیون و 280 هزار تومان گران شد.

سال 97 یک خانواده سه‌نفره کارگری می‌توانست با درآمد 2 میلیون و 480 هزار تومان معاش خود را، البته نه در حد رفاه، بگذراند؛ اما برای سال 98 اوضاع فرق کرد. در سال جاری همین کمیته دستمزد اعلام کرد که کارگران برای امرار معاش خود باید ماهانه سه میلیون و 759 هزار و 200 تومان هزینه کنند؛ اما با کدام درآمد؟

گویا حل و فصل این بخش از ماجرا را بر دوش خود کارگران گذاشته‌اند، چرا که دست‌کم تا به امروز در هیچ یک از جلسات مزد شورای عالی کار، مطرح‌ نشده یک کارگر با درآمدی که در خوش‌بینانه‌ترین حالت در ماه به 2 میلیون و 100 هزار تومان می‌‍‌رسد، با کدام شعبده‌بازی می‌تواند هزینه بیش از سه میلیون تومانی زندگی خود را تأمین کند. 

طنز تلخ ماجرا هم اینجاست؛ کمیته‌ای که هر سال به خوبی از ریز هزینه‌های زندگی کارگران آگاه بوده و آن را اعلام کرده است، سال‌هاست به دلایل مختلف در برابر واقعی شدن مزد کارگران مقاومت می‌کند؛ یک بار می‌گوید با تورم 2 رقمی دستمزد را نمی‌توان واقعی کرد و بار دیگر اعلام می‌کند شرایط رکود اقتصادی مجال افزایش دستمزد کارگران را به کارفرما نمی‌دهد. اتفاقاً هر بار به دلیلی نه تنها مزد کارگر افزایش نمی‌یابد که امکان دارد همان حقوق ناچیز را چند ماه با تأخیر دریافت کند.

کارگران در حاشیه هستند

علیرضا حیدری، نایب‌رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری که نمایندگی کارگران در شورای عالی کار را هم بر عهده دارد، از صحبت درباره وضعیت زندگی کارگران ناامید شده است: معیشت کارگران به حاشیه‌ای‌ترین موضوع اقتصاد تبدیل شده است. 

این فعال کارگری، دلایل بی‌شماری را برای سخت شدن زندگی کارگران عنوان کرد و گفت: اقتصاد ایران بیمار است، برخی ایدئولوژی‌های سلیقه‌ای که هیچ اصالت اقتصادی‌ای هم ندارند تار و پود اقتصاد را از هم گسسته‌اند. 

این نماینده کارگران در شورای عالی کار با ذکر اینکه به نظر نمی‌رسد اراده‌ای برای حل مشکلات معیشتی کارگران وجود داشته باشد، افزود: در ایران هر دولتی که بر سر کارآمد توجه به تولید و بهبود وضعیت کارگران را در حد شعارهای انتخاباتی مطرح کرد، اما قدم از قدم برای آنها برنداشت؛ می‌گویند تحریم هستیم! مگر زمانی که احمدی‌نژاد در دولت‌های نهم و دهم 700 میلیارد دلار نفت فروخت قدمی برای بهبود وضعیت زندگی کارگران برداشته شد؟ خیر. اما در عوض درهای کشور به روی واردات باز شد.

این فعال کارگری در ادامه صحبت‌های خود به تاثیر شوک‌های ارزی بر هزینه زندگی کارگران اشاره کرد: از سال 92 تا سال 98 توان خرید کارگران بیش از 40 درصد کاهش پیدا کرده؛ یعنی اگر عده‌ای با نوسان قیمت ارز یک‌شبه پولدار شدند، خانواده‌های کارگری یک‌شبه با این نوسان به خاک سیاه نشستند.»

سبد زندگی کارگران هر سال کوچک‌تر می‌شود

سبد زندگی کارگران هر سال کوچک‌تر می‌شود. تنها در همین یک سال گذشته گوشت قرمز و لبنیات از سفره بسیاری از خانواده‌های کارگری حذف شد. برخی‌شان حتی توان اجاره مسکن را ندارند و به حاشیه شهرها پناه برده‌اند؛ شغل دوم دارند، لازم باشد دستفروشی هم می‌کنند. زندگی برای خیلی از آنها رویاست و در نهایت می‌توان گفت حال کارگران خوب نیست..

منبع: اعتمادآنلاین

آدرس خبرفوری در پیام‌رسان گپgap.im/akhbarefori


24

نظرات 32
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما پس از تایید توسط مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت و افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهد شد.
سید مجید 0 0 پاسخ 1398/7/30 -14:00

به نظر من دولت تمام تلاش خود را انجام داده و قیمت ها بسیار کاهش یافته است در ضمن کارگران با مدیریت مخارج زندگی میتوانند هزینه ها را کاهش دهند و زندگی بهتری داشته باشند ...به جای اینکه کارگران چشم به مال و اموال دیگران داشته باشند بهتر تلاش بیشتری کنند به کارگر چه ربطی داره وزیر و وزرا چقدر درامد دارند هر چقدر درامد دارند نوش جانشان درس خواندند و مرارت بسیار کشیدند تا به این جایگاه رسیدند

مرتضی س 0 0 پاسخ 1398/7/29 -08:34

با سیلی هم دیگر نمی شود صورت خود را سرخ کرد خیییئلی سخت شده زندگی

علی 0 0 پاسخ 1398/7/27 -16:55

یه نفر از درد اصلی بگه پیمانکارررررررررررررررررررررر

اکبرعریف 1 0 پاسخ 1398/7/27 -15:41

امثال من که بازنشسته سکته کرد وفلج گوشه خانه افتاده ام با همسری بیمار وهر جفتمان نیازمند داروهای گران قیمت وخاص هستیم .حقوق یک ملیون ونیم ما فقط صرف خرید دارو میشود .ونیازهای دیگر معاش زندگیمون ومحتاج کمک دیگرانیم .پس ما چه کنیم چه کسی بداد ما میرسد .ایا این عدالت است ؟

ن ع 1 0 پاسخ 1398/7/27 -03:47

والا دیگه به تنگ اومدم با ماهی سه تومن بازنشستگی نمدونم چیکار کنم قبضهای اومده رو بدم یا بدهی وام هایی رو که برای عروسی دخترم گرفتم یاخرج داروودکترخودم روبدم یاکه خرج خوردوخوراک به خدادیگه بریدم

هادی 2 0 پاسخ 1398/7/27 -02:05

دولت اون زمانیکه نفت رو راحت میفروخت و پول هنگفت و سرمایه مملکت رو هدر میدادن به کام اقا زادها، تو فکر اشتغال و مسکن و ازدواج جوانان نبود حالا که داره مخفیانه نفت میفروشه به فکرمون باشه؛ من با ماهی 800 هزارتومن و کرایه خونه 600 هزارتومنی چه جوری شکم 2تا بچه رو سیر کنم ؛ نگرانی هامون ساعتی شده؛ مسولین و دولتمردان آسوده خاطر میخوابن؛ نه مشکل شغل و درآمد و پول و مسکن و اجاره و خرج زن وبچه و قسط و........ندارن؛چه توقعی داریم که اینا به دادمون برسن و درکمون کنن... فقط شعار میدن همین.....خدا به حق این شب عزیز ازتون نگذره که آسایش و خوراک و ایمان رو از ما گرفتید

داود نورمحمدی 1 0 پاسخ 1398/7/27 -01:06

سلام بنده گچکار حرفه‌ای هستم از تبریز خدا شاهده قیمت کار اونقدر ارزون شده بخاطر این که مردم دیگه توان ساخت و تغییرات خانه را ندارند .خود بنده اگه کمکهای مالی مادر خانمم نبود الان پول اجاره هم نداشتم بدم.خدا لعنت کنه اونی رو که ما را پیش خانواده مون شرمنده کرده انشالله بچه هایش به این روز ما کارگر ها بیوفتن

حیدرعلی شریفی صابر 1 1 پاسخ 1398/7/27 -00:57

سلام خسته نباشید من امسال چون پول پیشم کم بود با سیو پنج سال برای مخابرات کار کردن از اون خانه ای که بودم جوابم کردن رفتم با یه ملیون غرض کردن پول پیش را هفت تومان کردم یه زیر زمین اجاره کردم با ماهی پانصد وپنجاه هزار تومان که رطوبت دارد همسرم که مریض است قند چربی فشار خون و اسم دارد وهر روز هم بدتر میشود که دیگه حقوق 1800 که به جایی نمی رسد با زجر زندگی میکنم شاید سوال پیش بیاد چرا سیو پنج سال سابقه داری باز نشست نشدی چون پیمانکاران با وجدان مخابرات پنج سال بیمه را برایم نریختن مجبورم تا 30 سال خدمت را پر کنم که به امید خدا اگراین زمستانه را بدون مریضی ومردن پشت سر بگذارم بعد از عید باز نشست میشوم تور را به خدا دعا کنید که همسرم دیگه مریض نشود وخودم هم بتونم این چهار پنج ماه را بدون دردسر پشت سر بگذرانیم واگر کمکی هم از دست هرکس بر میاید کوتاهی نکند بعد از سیوپنج سال تازه به التماس افتادیم چون وزیر مخابرات ومدیر عامل خیلی هوای نیروهایشان را دارند خدا نگهدار

هنگامه هاشمپور 1 0 پاسخ 1398/7/27 -00:36

همسرم بازنشسته تامین اجتماعی هستند حقوق ایشان یک میلیون ششصد وهشتاد هزار تومان است که یک میلیون و چهارصد هزارتومان آن برای اجاره خانه پرداخت میشود لطفا" خود مسئولان برآورد کنند چگونه ما به زندگی ادامه میدهیم آیا در آینده شانسی برای زنده ماندن ما وجود دارد یاخیر؟کاش این بین مواکبی هم برای حقوق بگیران تامین اجتماعی برقرار می گردید،کیست ما را یاری کند؟بشتابید هر روز از منتظرانیم .

کارمند 0 0 پاسخ 1398/7/26 -22:39

فقط میریم سر کار و بعد منزل. نه هزینه مسافرت و گردش و هیچی نداریم. مردم عادی باید چکار کنند؟؟

علی 1 0 پاسخ 1398/7/26 -22:10

بلایی به سر مردم شریف ایران اومده، دیگه توی کوچه خیابان حتی یک کیک و ساندیس بخوری لازم نیس پوسته و پلاستیک توی سطل آشغال بندازی، همین که از دستت میوفته یه نفر کیسه به دوش برمیداره میازه توی کیسه اش، دیدم طرف منتظر بوده یه پولدار رانی رو بخوره قوطیشو بندازه این بنده خدا برداره واسه ضایعات، نا عدالتی بیداد میکنه زودتر بیدار بشین

مرتضی معماری 1 0 پاسخ 1398/7/26 -21:58

سلام بله واقعنا همه چی گرونه من چی بگم با اینوضع گرونی بیکاری با ۳تا بچه وتحت پوشش بهزیستی هم باشی نمیدونم ولا چی بگم

محمد 2 0 پاسخ 1398/7/26 -21:53

هرروز بیشتر شرمنده خانواده هستیم.خدا لعنت کنه کسیکه قانون کار و اینطوری نوشت

محمد 1 0 پاسخ 1398/7/26 -21:52

در خصوص هزینه های زندگی وخط فقر با توجه به دولت گذشته ودولت فعلی نکته های بسیار ظریف وپر اهمیتی وجود داشته ودارد که به علل زیاد حال به سهو یا به عمد وصد البته به علت عدم اگاهی وتوانمدی مجریان در هردو دولت مورد توجه قرار نگرفته و بعضاً که چه عرض کنیم اکثر امور به صورت خلق الساعه ودرنشست های خودمانی ودور همی بدون کارشناسی طرح مطرح با یک ساعت بحث وجدل در حالیکه عده ای از اصل موضوع وعواقب چیزی را اصلا نفهمیدند با ذکر صلواتی تصویب واقدام به عملیاتی نمودن ان میکردند چه بسیار موارد ی که به علت نا کارامدی در همان نطفه خفه ویا انقدر عواقب وعوارضش زیاد بود که خودشان را به چالش میکشید بطوریکه بعد از مدت کوتاهی برای نجات خود عطایش را به لقایش می سپردند واین حرکات کم هم نبودند ومفقود شدن میلیاردها دلار از در امد مملکت ثمره چنین حرکات بوده شاید دزدی درکار نبود ولی زمینه فساد و بهدر رفتن سرمایه ملی را فراهم از انجائیکه ناظر ومتولی امری بران نظارت نداشت واگر هم اعتراض ویا نقدی از ان می شد به جای نگرش خردمندانه برای علت بر منتقد تاخته واو را مغرض و یا بی اطلا ع می خواندند واین پی سست وبی دوام ونا کار امد که از ابتدای انقلاب وجود داشته همچنان باقی وترمیمی صورت نگرفته بلکه با تغییر هردولتی این پی سست تر به دولت بعدی تحویل می شد تا زمانیکه اقای دکتر احمدی نژاد بر صندلی وصدارت ریاست جمهوری نشستند به علت اینکه به شرایط حاکم وسابقه سست پی اقتصادی اگاهی واطلاعی نداشت وبا دیدن وشنیدن صدای دلارهای نفت بشکه ۱۴۰ دلاری از انجائیکه فردی تازه به دوران رسیده وسیاست مداری نا کار امد واز کم شانسی ملت دارای ا فکاری پو پولیسم وساده نگر و نزدیک بین بود بدون درک از واقعیاتهای جامعه ایرانی که یک جامعه قانون گریز و بدون داشتن ناظری قوی فساد پذیر هم بود کاری را کرد که نباید میکرد به طوریکه طولی نکشید شروع کرد به حرکات تارزانی وادای زورو را در اوردند ویک جامعه مدنی را به چشم یک جنگل می دید که منتظر یک ناجی بودند تا بیاید انها را نجات دهد حرکات از این شاخه به ان شاخه پریدن دیدش را به زیر پایش کم کرد وصدای کسانی را می شنید که برایش هورا می کشیدند واز دیگر صداها غافل شد روزی که حساب و کتاب کرد که خط فقر برای یک خانوار پایه چهار نفری سه ملیون تومان دریافتی خالص است تا بتوانند زنده بمانند و طرح پرداخت یارانه را به اجرا گذاشت در تخیلات خود قیمت نفت را تا ابد ۱۴۰ دلار ثبت کرد وهمه را پسران امام جعفر صادق دید وبازاریهای فعلی را ان پیرمرد باشرف تبریزی میدید که برای حفظ حق الناس در توزین وزن پاکت را محاسبه میکرد در صورتی که اینها تخیلاتش بود وواقعیت چیز دیگری وقتی با اغاز یارانه فنر تورم از جایش پرید واو بی یار یاور بدون داشتن هیچ گونه قدرتی در کنترل اوضاع ونظارت تنها ماند با دو گروهی درکنارش که یک گروه هم فکرش بوده وگروهی که او را برای منافعشان لنگ کرده انداختن وسط میدان تا به مطامعشان برسند خوب شما حساب کنید حدود یکهزار میلیارد دلار درامد حاصله دو دوره دولت ایشان از محل در امد نفت خام و فراورده های نفتی ومالیات وغیره کجا رفته که نه تنها شکوفائی دیده نشد بلکه هر روز با فروکش کردن قیمت نفت با سیاستهای غلط ایشان در سیاست خارجی وبا هر شعار پوپولیسمی یک گره تحریم بر گره تحریمها قبلی افزود نتیجه بنایی را تحویل دولت بعدی داده که بخیه کفشهاش دندان نما شده به دولتی که به مانند خودش تفکرات وشناختش از وضعیت جامعه در سایه تخیلاتش گم شده ووعدهای ایشان هم برای ایجاد مدینه فاضله همانجایی رفت که وعده اقای احمدی نژاد رفت زیرا عمل بدون داشتن علم حاصلش مساوی علم بدون عمل است لذا دولتی که درکی صحیحی از وضعیت اقشار جامعه خود نداشته باشد نمی تواند کاری برایش انجام دهد وقتی خط فقر در حال حاضر برای خانواده ۴ نفره حداقل پنج ملیون تومن است تا زندگی سالمی داشته باشد وبرای دولت حاشیه ساز نباشد که مجبور شود از بیت المال صرف پاک کردن حاشیه هاگردد پس بهتر است پول این هزینه ها را به این اقشار نیازمند بدهد تا متحمل هزینه وزحمت مضاعف نگردد اعلام افزایش ۱۵ درصدی حقوق برای سال ۹۸ توسط دولت توهینی به حقوق بگیران وباز نشستگان وکارگران زحمت کش است که هرگز چنین حقی را ملت به او نداده روسای دولت ووزرایشان مشروعیت خود را از رای مردم دارند وگرنه اسمشان کلماتی است که روی کاغذ نوشته که می تواند زیر پای مرد م باشد الهم عجل لولیک الفرج

نگین 2 0 پاسخ 1398/7/26 -20:51

افتضاح در قدیم می گفتند هر سال دریغ از پارسال حالا باید بگویند هر روز دریغ از دیروز چند وقت دیگه مردم محو می شوند

مصطفی صالحی 3 1 پاسخ 1398/7/26 -19:56

سلام بله هزینه ها خیلی سنگینه ایشالله خدا در این شب اربعین اونایی که باعث این مشکلات شدن رو نابود کنه

محمد 0 0 پاسخ 1398/7/26 -19:12

کارگر با سابقه ۲۰ سال سابقه ۳ میلیون می گیرد و کارگری هم با سابقه ۱۰ سال سابقه۲۵۰۰ تومان می گیرد

کارگر 1 0 پاسخ 1398/7/26 -19:10

نماینده ی محترم حرف زدن که فایده نداری در صورتی که میدونی مخارج زندگی را... کی گفته که فقط سر سال میتونی افزایش بدین. اگه میدونی حقوق کمه الان دست به کار شو...ن فقط سر سال

ک 1 0 پاسخ 1398/7/26 -18:56

شما بگید با ماهی یک میلیون و پانصد و اجاره خونه و خرج زندگی چه طوری زندگی کنم قسط ها به کنار

مهرداد 1 0 پاسخ 1398/7/26 -18:43

سلام بدبختی مارانندگان تاکسی اینه که هرچی حقوقهااضافه میشه حق بیمه ماهم بیشترمیشه ولی کرایه هایمان همون پارسالی میمونه امسال 233تومان حق بیمه یکماهه مان است چقدرکارکنیم که اینقدربمونه بدیم برای بیمه بااین گرانی لوازم یدکی بی کیفیت وآشغال حتماانعکاس بدین

وحید ثنایی 0 0 پاسخ 1398/7/26 -18:42

سلام گرونی و اضافه شدن هرروزه به مایحتاج مردم بیداد میکنه. مواد اولیه که با دلار۴۲۰۰ تومانی وارد میشه کمتریا اصلا به دست مردم نمیرسه. فساد ورانت نهادینه شده و کسی به فکر نیست شاید عادت شده براشون. با حلوا حلوا و اینکه درب منزل رییس جمهور گوجه فرنگی ارزونه به جوک بیشتر شباهت داره. ازقشربالا سری درد مردم رو نمیخواهند که درک کنند. تمام قول و قرارها برای تحمل فشارها برای مردم برنامه ریزی شده و آقازاده ها بد جوری تا ته تو قلب مردم فرو رفتند.بیکاری و فساد خیابانی چشمگیر وهمه جایی شده. والله دیگه دل و دماغی برامون نمونده. انشاءالله خداوند به دادمان برسد.

اسماعیل 1 0 پاسخ 1398/7/26 -18:40

باعرض سلام بنده با 30 سال پرداخت بیمه یک ونیم میگیرم که خدا شاهده4 روزهم نمیرسه خیلی خیلی بیعدالتیه

کارگر 2 0 پاسخ 1398/7/26 -18:28

لعنت بر کارگری که ازدواج کند...ازدواج نکنید و یا اینکه مهاجرت کنید.بالاتر از سیاهی رنگی نیست.در اینجا سیستم برده داری نوین حکم فرماست.اصلا این حکامی که معلوم نیست از کجا اومدن کارگر رو جز انسان و شهروند حساب نمی کنند

حمید احمدی 1 0 پاسخ 1398/7/26 -18:21

کدوم معاش کدوم زندگی ما فقط زنده ایم تا چرخ اقتصاد رو بچرخونیم هیچوقت چاقو دسته خودش رو نمیبره تا زمانی که افراد سیر و شاسی سوار برای ما تصمیم بگیرن همین آش است و همین کاسه هیچوقت کارفرما رو نمیندازن تا من کارگر رو بردارن

میلادایزدی 1 0 پاسخ 1398/7/26 -18:19

سلام.وضعیت یک خانواده ۵نفره باحقوق۲۹۵۰هزارتومان واقعا سخته من هنوز نتونستم لباس نوبرای۲بچه مدرسه ایم بگیرم .هیچ کس بفکرکارگران که موتوراقتصادکشورهستندنیست .وقتی و زیری ازیک وزارتخانه استعفایااخراج میشه بعدمیادوزارت کاربایدفاتحه این مجلس رابااین رای دادن خواندبااین اوصاف امیدی نیست مگرکارگران بااعتصاب و اعتراض حقشون را بگیرند.

بی نام 1 0 پاسخ 1398/7/26 -18:17

خدا ریشه ظلم بکنه ۲نفریم ماهی تقریبی ۴تومن میگیرم اولا که به هیچ عنوان امنیت شغلی ندارم جالب اینجاس روز اول مجبور شدیم برگه استعفا خودمون امضا کنیم که هر موقع باهامون حال نکردن مثل دستمال بندازنمون بیرون تازه من حقوقم نسبت به خیلی ها عالیه ولی اخر ماه به چه کنم چه کنم میوفته کرایه خونه و اقساط پدرم در اورده امیدوارم روزی بیاد که امثال من برا یک روزم شده معنی و طعم زندگی بدونه استرس و دغدغه رو بچشیم

الف 3 0 پاسخ 1398/7/26 -18:09

وا خب معلومه دیگه . این مشکلات و گرونی و بیکاری و اختلاس و ... همممش تقصیر ضد انقلابه مخصوصا روح الله زم و مسیح علی نژاد. تقصیر ترامپه که حضرات نمیتونن قیمت رب گوجه رو کنترل کنن چون پارسال با گوجه ۸ هزار تومنی قوطی رب ۲۰ تومن بود الآنم که گوجه ها رو میریزن جلو چارپا کیلویی ۵۰۰ قرونه بازم رب همون ۲۰ تومنه. این یعنی مدیریت جهادی . و ما قطعا باید رهبر دنیا باشیم و جهان رو مدیریت کنیم با ایده های ناب خودمون که برآمده از مصرف جنس ناب هست

رضا احمدی 2 0 پاسخ 1398/7/26 -18:08

خدا لعنت کنه اونی که بیت المال رو داره غارت میکنه . اونی که میاد حقوق وزارت کاری رو برای کارگران بدبخت در نظر میگیره ،آخه با 1700میشه زندگی کرد ؟

سلام 1 0 پاسخ 1398/7/26 -18:06

سلام من بازنشسته تامین اجتمای هستم با سه فرزند که حالا بزرگ شده اند بااین حقوق چطور امرار معاش کنم

خبر فوری در شبکه های اجتماعی
khabarfoori in social networks