قمرهای جدید زحل نشانه‌هایی از حیات دارند؟


17 مهر 1398 - 12:53
5d9da727d7c02_2019-10-09_12-53
قمر‌های تازه کشف شده سیاره زحل در اثر بروز پدیده‌ای منحصربه فرد به وجود آمده اند و برای قرن‌ها از دید دانشمندان پنهان بوده اند.

به تازگی دانشمندان اعلام کرده اند موفق به کشف ۲۰ قمر جدید در اطراف سیاره زحل شده اند که به این ترتیب تعداد قمر‌های سیاره زحل از سیاره مشتری فزونی یافت.

تمامی این قمر‌ها بسیار کوچک هستند و به گفته کارشناسان فاصله کمی درحدود ۵ کیلومتر از سطح سیاره زحل دارند. حدود ۱۷ قمر از این تعداد، در مدار‌هایی که سابق براین شناسایی شده کشف شده اند.

بنابر مطالعات انجام شده تعداد ۱۷ قمر تازه کشف شده سیاره زحل، حدود ۳ سال زمینی طول می‌کشد تا به دور سیاره یک دور گردش انجام دهند.

شناسایی این قمر‌ها با استفاده از تلسکوپ فضایی ۸.۲ متری سوباروواقع در رصد خانه Mauna Kea در جزیره هاوایی با استفاده از فناوری عکسبرداری مینیاتوری و اتصال عکس‌ها به یکدیگر به دست آمده است.

کارشناسان اعتقاد دارند منشاء این قمرها، یک قمر بزرگ‌تر در سیاره زحل بوده است که در اثر انفجار به قطعه‌های کوچک‌تر تقسیم شده اند.

این قمر‌ها در گروه قمر‌های بیرونی سیاره زحل قرار می‌گیرند که براساس نحوه حرکت درمدارشان به دور سیاره، در سه خوشه مختلف تقسیم بندی می‌شوند. این گروه‌ها به نام‌های Inuit، Norwegian و Gallic شناسایی می‌شوند که برگرفته از نام گذاری‌های اساطیری است.
 
ازجمله دیگر گمانه زنی‌ها درباره علت وجود مقدار فراوان قمر در مدار سیاره زحل، برخورد قمر‌های بزرگ‌تر در مدار سیاره با اشیای خارجی، مانند سیارک و دنباله دارهاست.

محققان این کشف منحصربه فرد را با استفاده از بزرگ‌ترین تلسکوپ‌های فضایی جهان به دست آورده اند. این کشف می‌تواند یافته‌های منحصربه فردی درباره چگونگی شکل گیری و تکامل سیاره‌های منظومه شمسی در اختیار دانشمندان قرار دهد.
 

غول گازی منظومه شمسی در حین تکامل دچار دگرگونی‌های فراوان شده است و در آن زمان در احاطه حجم فراوانی از گرد و غبار و انواع گاز‌ها قرارداشته است. به دلیل سرعت بالای قمر‌ها در زمان گردش به دور سیاره بسیاری از آنها دچار برخورد و تصادف با یکدیگر شده اند.

مشابه این گونه قمر‌های بیرونی در اطراف سیاره مشتری هم مشاهده می‌شود که نشان دهنده برخورد شدید بین قمر‌های فضایی در بزرگ‌ترین سیاره منظومه شمسی است.
 
درطول سال‌های گذشته دهها قمر سیاره زحل به وسیله تلسکوپ‌های فضایی شناسایی شده اند و در جدیدترین کشف، دانشمندان در نظر دارند طرحی برای نام گذاری قمر‌ها بین علاقه‌مندان برگزار کنند.

اکنون سیاره زحل دارای ۸۲ قمر فضایی است درحالی که سیاره مشتری حدود ۷۹ قمر فضایی دارد. کارشناسان این احتمال را می‌دهند که سیاره مشتری دارای قمر‌های بیشتری به نسبت سیاره زحل باشد و هنوز تلسکوپ‌های فضایی این قمر‌های جدید را کشف نکرده اند.

بین قمر‌های فضایی سیاره زحل، یکی از قمر‌ها به نام انسلادوس از ویژگی‌های منحصربه فردی برخوردار است. کارشناسان گمان می‌کنند احتمال دارد زیر سطح اقیانوس یخی این سیاره، نشانه‌هایی از حیات وجود داشته باشد.

قمر فضایی دیگر که دانشمندان گمان می‌کنند در آن نشانه‌هایی از حیات وجود داشته باشد، قمر اروپای سیاره مشتری است. اولین بار کاوشگر کاسینی ناسا به مدت ۱۳ سال به مطالعه بر روی سیاره زحل و قمر‌های آن پرداخت و با پایان یافتن سوخت برسطح سیاره سقوط کرد و نابود شد.
 

به گفته دانشمندان داده‌های ارسالی از کاوشگر فضایی کاسینی به اندازه‌ای است که با مطالعه بر روی آنها در طول سال‌ها می‌توان به یافته‌های منحصربه فردی درباره حیات در قمر انسلادوس سیاره زحل دست یافت.
 
 
بررسی جدیدترین تصاویر دریافتی از انسلادوس نشان می‌دهد که به احتمال فراوان نشانه‌هایی از حیات در اقیانوس این قمر وجود دارد. با توجه به ابعاد کوچک قمرهای تازه کشف شده سیاره زحل دانشمندان تخمین می زنند احتمال یافت نشانه هایی از حیات برسطح آنها بسیار کم باشد و به احتمال فراوان قمر مرموز و یخ زده انسلادوس مهمترین قمر فضایی برای یافت حیات فرا زمینی باشد.

قمر‌های تازه کشف شده سیاره زحل در اثر بروز پدیده‌ای منحصربه فرد به وجود آمده اند و برای قرن‌ها از دید دانشمندان پنهان بوده اند.

پایگاه خبری خبر فوری (khabarfoori.com)

5d9da727d7c02_2019-10-09_12-53

به تازگی دانشمندان اعلام کرده اند موفق به کشف ۲۰ قمر جدید در اطراف سیاره زحل شده اند که به این ترتیب تعداد قمر‌های سیاره زحل از سیاره مشتری فزونی یافت.

تمامی این قمر‌ها بسیار کوچک هستند و به گفته کارشناسان فاصله کمی درحدود ۵ کیلومتر از سطح سیاره زحل دارند. حدود ۱۷ قمر از این تعداد، در مدار‌هایی که سابق براین شناسایی شده کشف شده اند.

بنابر مطالعات انجام شده تعداد ۱۷ قمر تازه کشف شده سیاره زحل، حدود ۳ سال زمینی طول می‌کشد تا به دور سیاره یک دور گردش انجام دهند.

شناسایی این قمر‌ها با استفاده از تلسکوپ فضایی ۸.۲ متری سوباروواقع در رصد خانه Mauna Kea در جزیره هاوایی با استفاده از فناوری عکسبرداری مینیاتوری و اتصال عکس‌ها به یکدیگر به دست آمده است.

کارشناسان اعتقاد دارند منشاء این قمرها، یک قمر بزرگ‌تر در سیاره زحل بوده است که در اثر انفجار به قطعه‌های کوچک‌تر تقسیم شده اند.

این قمر‌ها در گروه قمر‌های بیرونی سیاره زحل قرار می‌گیرند که براساس نحوه حرکت درمدارشان به دور سیاره، در سه خوشه مختلف تقسیم بندی می‌شوند. این گروه‌ها به نام‌های Inuit، Norwegian و Gallic شناسایی می‌شوند که برگرفته از نام گذاری‌های اساطیری است.
 
ازجمله دیگر گمانه زنی‌ها درباره علت وجود مقدار فراوان قمر در مدار سیاره زحل، برخورد قمر‌های بزرگ‌تر در مدار سیاره با اشیای خارجی، مانند سیارک و دنباله دارهاست.

محققان این کشف منحصربه فرد را با استفاده از بزرگ‌ترین تلسکوپ‌های فضایی جهان به دست آورده اند. این کشف می‌تواند یافته‌های منحصربه فردی درباره چگونگی شکل گیری و تکامل سیاره‌های منظومه شمسی در اختیار دانشمندان قرار دهد.
 

غول گازی منظومه شمسی در حین تکامل دچار دگرگونی‌های فراوان شده است و در آن زمان در احاطه حجم فراوانی از گرد و غبار و انواع گاز‌ها قرارداشته است. به دلیل سرعت بالای قمر‌ها در زمان گردش به دور سیاره بسیاری از آنها دچار برخورد و تصادف با یکدیگر شده اند.

مشابه این گونه قمر‌های بیرونی در اطراف سیاره مشتری هم مشاهده می‌شود که نشان دهنده برخورد شدید بین قمر‌های فضایی در بزرگ‌ترین سیاره منظومه شمسی است.
 
درطول سال‌های گذشته دهها قمر سیاره زحل به وسیله تلسکوپ‌های فضایی شناسایی شده اند و در جدیدترین کشف، دانشمندان در نظر دارند طرحی برای نام گذاری قمر‌ها بین علاقه‌مندان برگزار کنند.

اکنون سیاره زحل دارای ۸۲ قمر فضایی است درحالی که سیاره مشتری حدود ۷۹ قمر فضایی دارد. کارشناسان این احتمال را می‌دهند که سیاره مشتری دارای قمر‌های بیشتری به نسبت سیاره زحل باشد و هنوز تلسکوپ‌های فضایی این قمر‌های جدید را کشف نکرده اند.

بین قمر‌های فضایی سیاره زحل، یکی از قمر‌ها به نام انسلادوس از ویژگی‌های منحصربه فردی برخوردار است. کارشناسان گمان می‌کنند احتمال دارد زیر سطح اقیانوس یخی این سیاره، نشانه‌هایی از حیات وجود داشته باشد.

قمر فضایی دیگر که دانشمندان گمان می‌کنند در آن نشانه‌هایی از حیات وجود داشته باشد، قمر اروپای سیاره مشتری است. اولین بار کاوشگر کاسینی ناسا به مدت ۱۳ سال به مطالعه بر روی سیاره زحل و قمر‌های آن پرداخت و با پایان یافتن سوخت برسطح سیاره سقوط کرد و نابود شد.
 

به گفته دانشمندان داده‌های ارسالی از کاوشگر فضایی کاسینی به اندازه‌ای است که با مطالعه بر روی آنها در طول سال‌ها می‌توان به یافته‌های منحصربه فردی درباره حیات در قمر انسلادوس سیاره زحل دست یافت.
 
 
بررسی جدیدترین تصاویر دریافتی از انسلادوس نشان می‌دهد که به احتمال فراوان نشانه‌هایی از حیات در اقیانوس این قمر وجود دارد. با توجه به ابعاد کوچک قمرهای تازه کشف شده سیاره زحل دانشمندان تخمین می زنند احتمال یافت نشانه هایی از حیات برسطح آنها بسیار کم باشد و به احتمال فراوان قمر مرموز و یخ زده انسلادوس مهمترین قمر فضایی برای یافت حیات فرا زمینی باشد.

منبع: باشگاه خبرنگاران جوان

آدرس خبرفوری در پیام‌رسان گپgap.im/akhbarefori


24

نظرات
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما پس از تایید توسط مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت و افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهد شد.
خبر فوری در شبکه های اجتماعی
khabarfoori in social networks