آیا برقراری رابطه جنسی در دوران نامزدی مجاز است؟


14 شهریور 1398 - 12:30
5d6fc43bd22ea_2019-09-04_18-33
از دیدگاه عرفی و فرهنگ عمومی، بهتر است آمیزش کامل جنسی تا زمان ازدواج (برگزاری مراسم عروسی) و شروع رسمی زندگی مشترک به تأخیر افتد.

به گزارش خبر فوری، از نظر آموزه های دینی، همبستر شدن زن و شوهر و ارضای غریزه جنسی از این راه، عبادت محسوب می شود. لذا وقتی عقد ازدواج خوانده شد، دختر و پسر بر هم حلال میشوند و می توانند هرگونه استفاده و لذتی را که شرع اجازه داده، از یکدیگر ببرند. على القاعده همسران جوان در دوران عقد، حقوقی برابر با دوران پس از عروسی دارند، مگر آنکه از قبل، شروط خاصی را قید کرده یا عرفا روال معینی معمول باشد؛ به گونه ای که حالت شرط ضمن عقد را پیدا کند؛ در این صورت لازم است طبق شروط عمل شود.
بهره بردن جنسی از همسر، مراتبی دارد. از دیدگاه عرفی و فرهنگ عمومی، بهتر است آمیزش کامل جنسی تا زمان ازدواج (برگزاری مراسم عروسی) و شروع رسمی زندگی مشترک به تأخیر افتد؛ زیرا:
این کار باعث باقی ماندن نوعی عطش عاطفی - جنسی و تشدید علاقه زوجین به یکدیگر می شود.
انگیزه زوجین را در برداشتن موانع ازدواج و شروع زندگی مستقل، تقویت می کند.
نزدیکی کامل در این دوران، باعث نگرانی های زیادی برای دختر و خانواده او می شود؛ زیرا هر چقدر هم از وسایل پیشگیری استفاده شود، امکان بارداری ناخواسته وجود دارد (مثل پاره شدن کاندوم یا فراموشی در استفاده از قرص).
ممکن است در دوران نامزدی زوجین تصمیم به جدایی بگیرند. اگر نزدیکی و ازاله بکارت صورت گرفته باشد، مهریه عروس خانم کامل می شود و داماد باید تمام مهریه را بپردازد؛ در صورتی که پیش از نزدیکی، مهریه نصف است. یا فرض کنید تصمیم به جدایی گرفتند، در حالی که عروس خانم هم باردار هستند. کافی است این موقعیت های احتمالی را تصور کنند و بیندیشند که ممکن است چه اتفاقاتی برای زندگی آینده بیفتد.
دوران عقد، برای شناخت بیشتر دختر و پسر از یکدیگر است. پس چه بهتر که نطفه فرزند زمانی بسته شود که زوجین از پایداری زندگی مشترک خود مطمئن باشند.
رعایت نکردن این آداب و نزدیکی جنسی، احتمال بارداری را فراهم می آورد که پیامدهای زیر را در پی خواهد داشت:
• هرچند با وجود محرمیت، اشکال شرعی ندارد، اما از منظر عرف اجتماعی پسندیده نیست؛ از این رو انعکاس خبر آن میان فامیل و دوستان، فشارهای روانی زیادی را بر فرد و رابطه تحمیل خواهد کرد.
• کم شدن فاصله بین عروسی و تولد فرزند نیز موجب به هم خوردن برنامه ریزی های همسران جوان و خانواده های آنها خواهد شد که خاطرات خوش این دوره طلایی را تحت تأثیر منفی خود قرار خواهد داد.
• نامزدها ممکن است در دوران عقد، با مسائل و مشکلات جدی مواجه شوند؛ به گونه ای که عقد آنان به ازدواج نینجامد؛ مثلا ممکن است احساس کنند که کفو و همتای یکدیگر نیستند و نمی توانند با هم ازدواج کنند و بخواهند عقد را فسخ نمایند. در این وضعیت، دختری که باردار شده با مشکلی مضاعف روبه رو است. البته باردار شدن او گناه نیست و اصالتا مشروع است و چون فرد عملی مشروع انجام داده، نباید سرزنش شود؛ اما او می توانست با قدری تامل و اتخاذ تدبیر، طوری عمل کند که با چنین مشکلی مواجه نشود.
• وقتی دختری در دوران عقد، احساس شکست و ناکامی کند و نامزدی او به طلاق منجر شود و از سویی باردار هم شده باشد، همواره در خانه والدین، از سوی این و آن مذمت می شود و او بدین ترتیب خود را سرزنش می کند. در برخی از موارد، افراد به خودخوری نیز روی می آورند و به نحوی خود را تنبیه می کنند که به افسردگی منجر می شود.
• حتی در مواردی که دختر در دوره عقد باردار شده و حتی این عقد به ازدواجی موفق هم می انجامد، دیده می شود که این و آن از دختر می پرسند که «چرا این قدر عجله به خرج داده ای؟» و این امر دختر را می رنجاند. گاه برخی نیز می پرسند که «خوب اگر عقد شما به ازدواج نینجامد، آن وقت چه خواهی کرد؟» شنیدن چنین پرسش هایی ناراحتی دختر را موجب می شود که معمولا غیر از تحمل آن چاره ای نیست.
• باردار شدن برای دختران در دوران نامزدی، عامل نگرانی و اضطراب است و فشار و ناراحتی های زیادی بر آنها تحمیل می کند. این حالت هم برای مادر و هم برای جنین مضر است. فردی که به فشار روانی دچار می شود، ترشح هورمون های کورتیزول[1] و اپی نفرین[2] (آدرنالین)[3] در او افزایش می یابد و باعث ایجاد چربی زیاد در خون می گردد و تجمع تدریجی این چربی ها در اطراف قلب، وی را بیمار می سازد. جنین نیز که از طریق خون با مادر در ارتباط است و از آن تغذیه می کند، به دلیل وجود چنین هورمون هایی در خون، به آسیب هایی دچار می شود. چنین کودکانی پس از متولد شدن، ناآرامی های بیشتری از خود بروز می دهند.
• در صورت وقوع بارداری در دوران عقد، زوجین جوان، خود نیز یکدیگر را محکوم می کنند و بدین ترتیب در شرایط استرس زای موجود، روابط زوجین در دوران نامزدی تیره می گردد و گاه این امر، دست یافتن آنان به ازدواجی موفق را میسور نمی سازد.
• بارداری بی موقع سبب می شود که افراد خانواده دختر به داماد خود بدبین شوند و او را فردی ناپخته بدانند؛ زیرا او در شرایطی نامناسب اقدام به تولید نسل نموده است؛ در دوران نامزدی، همسران جوان میتوانند با بازی و ملاعبه از لذایذ جنسی یکدیگر برخوردار شوند و در برقراری رابطه کامل جنسی، عجله نکنند. اگر بتوانند آن را شب عروسی موکول کنند، مناسب تر و بهتر است تا هم اولین شب زندگی مشترک شان را خاطره انگیز کنند و هم از نگرانی بارداری در دوران نامزدی مصون بمانند. در دوران عقد و نامزدی بهتر است به بازی های عاشقانه و ملاعبه (لمس قسمت های حسی بدن یکدیگر، بوسیدن، عشق ورزیدن و ارتباط کلامی-عاطفی) بسنده شود. ارضا شدن به وسیله این رفتارها، استمناء محسوب نمی شود و کاملا حلال است. در این میان نامزد نیز لذت این معاشقه بهره خواهند برد.
چنانچه احساس می شود که نزدیک یکدیگر بودن، باعث تهییج، نرسیدن به اوج لذت، و سرخوردگی می شود، از ملاقات حضوری بکاهند و ارتباط تلفنی را افزایش دهند و تا آنجا که مقدور است، زمان عقد را طولانی نکنند.

منبع: راهنمای نامزدی (جلد دوم؛ بایسته های ارتباطی)
نویسنده: عباس علی هراتیان

پی نوشت :
[1] . cortisol
[2] . spinephrine
[3] . adrenaline

از دیدگاه عرفی و فرهنگ عمومی، بهتر است آمیزش کامل جنسی تا زمان ازدواج (برگزاری مراسم عروسی) و شروع رسمی زندگی مشترک به تأخیر افتد.

پایگاه خبری خبر فوری (khabarfoori.com)

5d6fc43bd22ea_2019-09-04_18-33
14 شهریور 1398 - 12:30

به گزارش خبر فوری، از نظر آموزه های دینی، همبستر شدن زن و شوهر و ارضای غریزه جنسی از این راه، عبادت محسوب می شود. لذا وقتی عقد ازدواج خوانده شد، دختر و پسر بر هم حلال میشوند و می توانند هرگونه استفاده و لذتی را که شرع اجازه داده، از یکدیگر ببرند. على القاعده همسران جوان در دوران عقد، حقوقی برابر با دوران پس از عروسی دارند، مگر آنکه از قبل، شروط خاصی را قید کرده یا عرفا روال معینی معمول باشد؛ به گونه ای که حالت شرط ضمن عقد را پیدا کند؛ در این صورت لازم است طبق شروط عمل شود.
بهره بردن جنسی از همسر، مراتبی دارد. از دیدگاه عرفی و فرهنگ عمومی، بهتر است آمیزش کامل جنسی تا زمان ازدواج (برگزاری مراسم عروسی) و شروع رسمی زندگی مشترک به تأخیر افتد؛ زیرا:
این کار باعث باقی ماندن نوعی عطش عاطفی - جنسی و تشدید علاقه زوجین به یکدیگر می شود.
انگیزه زوجین را در برداشتن موانع ازدواج و شروع زندگی مستقل، تقویت می کند.
نزدیکی کامل در این دوران، باعث نگرانی های زیادی برای دختر و خانواده او می شود؛ زیرا هر چقدر هم از وسایل پیشگیری استفاده شود، امکان بارداری ناخواسته وجود دارد (مثل پاره شدن کاندوم یا فراموشی در استفاده از قرص).
ممکن است در دوران نامزدی زوجین تصمیم به جدایی بگیرند. اگر نزدیکی و ازاله بکارت صورت گرفته باشد، مهریه عروس خانم کامل می شود و داماد باید تمام مهریه را بپردازد؛ در صورتی که پیش از نزدیکی، مهریه نصف است. یا فرض کنید تصمیم به جدایی گرفتند، در حالی که عروس خانم هم باردار هستند. کافی است این موقعیت های احتمالی را تصور کنند و بیندیشند که ممکن است چه اتفاقاتی برای زندگی آینده بیفتد.
دوران عقد، برای شناخت بیشتر دختر و پسر از یکدیگر است. پس چه بهتر که نطفه فرزند زمانی بسته شود که زوجین از پایداری زندگی مشترک خود مطمئن باشند.
رعایت نکردن این آداب و نزدیکی جنسی، احتمال بارداری را فراهم می آورد که پیامدهای زیر را در پی خواهد داشت:
• هرچند با وجود محرمیت، اشکال شرعی ندارد، اما از منظر عرف اجتماعی پسندیده نیست؛ از این رو انعکاس خبر آن میان فامیل و دوستان، فشارهای روانی زیادی را بر فرد و رابطه تحمیل خواهد کرد.
• کم شدن فاصله بین عروسی و تولد فرزند نیز موجب به هم خوردن برنامه ریزی های همسران جوان و خانواده های آنها خواهد شد که خاطرات خوش این دوره طلایی را تحت تأثیر منفی خود قرار خواهد داد.
• نامزدها ممکن است در دوران عقد، با مسائل و مشکلات جدی مواجه شوند؛ به گونه ای که عقد آنان به ازدواج نینجامد؛ مثلا ممکن است احساس کنند که کفو و همتای یکدیگر نیستند و نمی توانند با هم ازدواج کنند و بخواهند عقد را فسخ نمایند. در این وضعیت، دختری که باردار شده با مشکلی مضاعف روبه رو است. البته باردار شدن او گناه نیست و اصالتا مشروع است و چون فرد عملی مشروع انجام داده، نباید سرزنش شود؛ اما او می توانست با قدری تامل و اتخاذ تدبیر، طوری عمل کند که با چنین مشکلی مواجه نشود.
• وقتی دختری در دوران عقد، احساس شکست و ناکامی کند و نامزدی او به طلاق منجر شود و از سویی باردار هم شده باشد، همواره در خانه والدین، از سوی این و آن مذمت می شود و او بدین ترتیب خود را سرزنش می کند. در برخی از موارد، افراد به خودخوری نیز روی می آورند و به نحوی خود را تنبیه می کنند که به افسردگی منجر می شود.
• حتی در مواردی که دختر در دوره عقد باردار شده و حتی این عقد به ازدواجی موفق هم می انجامد، دیده می شود که این و آن از دختر می پرسند که «چرا این قدر عجله به خرج داده ای؟» و این امر دختر را می رنجاند. گاه برخی نیز می پرسند که «خوب اگر عقد شما به ازدواج نینجامد، آن وقت چه خواهی کرد؟» شنیدن چنین پرسش هایی ناراحتی دختر را موجب می شود که معمولا غیر از تحمل آن چاره ای نیست.
• باردار شدن برای دختران در دوران نامزدی، عامل نگرانی و اضطراب است و فشار و ناراحتی های زیادی بر آنها تحمیل می کند. این حالت هم برای مادر و هم برای جنین مضر است. فردی که به فشار روانی دچار می شود، ترشح هورمون های کورتیزول[1] و اپی نفرین[2] (آدرنالین)[3] در او افزایش می یابد و باعث ایجاد چربی زیاد در خون می گردد و تجمع تدریجی این چربی ها در اطراف قلب، وی را بیمار می سازد. جنین نیز که از طریق خون با مادر در ارتباط است و از آن تغذیه می کند، به دلیل وجود چنین هورمون هایی در خون، به آسیب هایی دچار می شود. چنین کودکانی پس از متولد شدن، ناآرامی های بیشتری از خود بروز می دهند.
• در صورت وقوع بارداری در دوران عقد، زوجین جوان، خود نیز یکدیگر را محکوم می کنند و بدین ترتیب در شرایط استرس زای موجود، روابط زوجین در دوران نامزدی تیره می گردد و گاه این امر، دست یافتن آنان به ازدواجی موفق را میسور نمی سازد.
• بارداری بی موقع سبب می شود که افراد خانواده دختر به داماد خود بدبین شوند و او را فردی ناپخته بدانند؛ زیرا او در شرایطی نامناسب اقدام به تولید نسل نموده است؛ در دوران نامزدی، همسران جوان میتوانند با بازی و ملاعبه از لذایذ جنسی یکدیگر برخوردار شوند و در برقراری رابطه کامل جنسی، عجله نکنند. اگر بتوانند آن را شب عروسی موکول کنند، مناسب تر و بهتر است تا هم اولین شب زندگی مشترک شان را خاطره انگیز کنند و هم از نگرانی بارداری در دوران نامزدی مصون بمانند. در دوران عقد و نامزدی بهتر است به بازی های عاشقانه و ملاعبه (لمس قسمت های حسی بدن یکدیگر، بوسیدن، عشق ورزیدن و ارتباط کلامی-عاطفی) بسنده شود. ارضا شدن به وسیله این رفتارها، استمناء محسوب نمی شود و کاملا حلال است. در این میان نامزد نیز لذت این معاشقه بهره خواهند برد.
چنانچه احساس می شود که نزدیک یکدیگر بودن، باعث تهییج، نرسیدن به اوج لذت، و سرخوردگی می شود، از ملاقات حضوری بکاهند و ارتباط تلفنی را افزایش دهند و تا آنجا که مقدور است، زمان عقد را طولانی نکنند.

منبع: راهنمای نامزدی (جلد دوم؛ بایسته های ارتباطی)
نویسنده: عباس علی هراتیان

پی نوشت :
[1] . cortisol
[2] . spinephrine
[3] . adrenaline

آدرس خبرفوری در پیام‌رسان گپgap.im/akhbarefori


38

نظرات 4
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما پس از تایید توسط مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت و افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهد شد.
سر سپرده 5 0 پاسخ 1398/6/15 -10:00

به جای این حرفها برید از قانونی که در مورد تسهیل ازدواج جونها وجود داره و دولت اجرا نمیکنه حرف بزنیدکدوم جون کدوم پول کدوم ازدواج

مجتبی محجدی 4 1 پاسخ 1398/6/15 -09:56

میگید رابطه نداشته باشید درست اما از بار حقوقی که در صورت عدم داشتن رابطه در دوران عقد برای پسر پیش میاد خبر دارید خیلیا دارن کاسبی می کنن با مهریه. شما فرض کن دختری میاد عقد پسری میشه با پانصد سکه چند وقت بعد میگه من نمیخام و پسر باید بقول شما نصف یا مهریه کامل رو بده این ظلم نیست پسرا اگه تو دوران نامزدی ب مشکل برخوردید و خدا اون روزو نیاره درگیر دادگاه شدین اگر نزدیکی نکرده باشین دهنتون سرویسه. پس همون اول کارتونو انجام بدید تو قانون در این خصوص اصطلاحا میگن دختر حق حبس داره و این شمارو با خاک یکسان میکنه پس همون اول کارتونو کامل کنین و زنتونه و حق و حلال همید خواهشا برید تحقیق کنید در این خصوص

پدرام 6 0 پاسخ 1398/6/14 -18:49

بجای این حرفا مشکلات ازدواج جوانها رو حل کنید

کاربر ناشناس 1398/6/14 -23:37

تقی بابا لذتی که توی این دورانه توی کل زندگیت نیست البته دزدکیش بیشتر میجسبه بعدا متوجه میشی چه حالی داشت

خبر فوری در شبکه های اجتماعی
khabarfoori in social networks